حال، کشوری که خود را مسلمان نامید و شماری از دستورات و قوانین اسلام را مانند نماز جماعت، روزه، جشن های مذهبی، و مانند آن در جامعه برگزار کرد، و حتی تا حد کمی بدان ها مقید بود، چگونه ممکن است روزی بتواند همه این دستورات و قوانین ۱۴۰۰ ساله را از جامعه برداشته، به پشت پرده برد؟. بنابر این، امکان این که یک کشور اسلامی به آزادی و دموکراسی برسد، تقریباً ناچیز است. زیرا اسلام با مقایسه سایر ادیان همان گونه که گفته شد، یک دین مزاحم و دست و پا گیر است، و مانند تارهای عنکبوت به دست و پای جامعه بسته شده است. پاره کردن، و جدا نمودن این تارهای درهم و پیچیده، کار آسانی نیست، و در برابر هر تار، و هربرنامه، یک الله مزاحم، (آخوند بی شرم افسار گسیخته)، ویا نیمچه الله ها( امت اسلامی)، مزاحم و بلای جان مردم است.

انقلاب مصر را به چشم خود دیدیم که چگونه حکومت الله (اسلام ناب محمدی، اخوان المسلمین) جایگزین حکومت نیمچه الله پیشین شد، و لحاف پیچی اسلامی (حجاب اسلامی) نیز اجباری گردید. در تونس نیز، یک حکومت اسلامی به کنار رفت، و گروه اسلامی دیگری جانشین آن شد. در یمن نیز در شرف جابه جایی یک گروه اسلامی با گروه اسلامی دیگر است. بی تردید در مورد لیبی، سوریه، و بحرین نیز گروههای اسلامی جابه جا می شوند. تا آخوند (الله در زمین) بتواند به صدارت و خلافت و قیم بودن خودش ادامه دهد.