چرا منشور جهانی حقوق بشر؟

تجربه تلخ پيدايش استبداد در درون نهضت هاي اجتماعي بارها در جامعه ايران تکرار شده است. اين تجربه تلخ تنها شامل ظهور اقتدارگرائي و تمرکز گرائي در سطح مديريت عمومي و کلان نيست بلکه حتي قابل تعميم به سطوح خرد و تشکلات سياسي بزرگ و کوچک نيز هست. کم نبوده تشکلاتی که برای ترويج مردم سالاری بوجود آمده اند ولی در تحقق اين آرمان ناموفق مانده خود به موسساتی اقتداگرا تبديل شده اند. هرچند محل بروز و ظهور استبداد در عريان ترين شکل آن، نهادهاي قدرت هستند اما پيدايش و تداوم آن بدون بازتوليد در نهادهاي اجتماعي همچون خانواده يا نهادهاي آموزشي امکان ناپذير است. بنابراين شرط خروج از دايره بسته بازتوليد استبداد سياسی در گرو تحول در نهادهاي ديگر است. به همين دليل پهنه تلاش براي جلوگيري از بازتوليد استبداد شرقي تنها شامل نهادهای سياسی نيست بلکه کل جامعه و همه نهادها است. چرا که اگر قدرت در همه جا هست و اگر سرشت قدرت در نظام هاي استبداد شرقي، استبدادي است ميتوان استبداد را به درجات گوناگونی در همه جا احساس کرد. تلاش براي خروج از دايره استبداد شرقي البته بدون يک مبداء نظري و يا پلاتفرم عملا ممکن نيست. / منشور جهاني حقوق بشر پلاتفرم مناسبي براي شکستن ساختار استبداد شرقي است. اين از آن جهت است که منشور جهانی حقوق بشر مباني ...