مطلب اول يادداشتي در خصوص خانم رکسانا صابري بود که ايشان در دقيقه نود و زماني که مطلب حروفچيني هم شده بود آن را حذف مي‌کنند. [ ] من از آن مطلب هيچ گلايه‌اي ندارم. آن مطلب را هيچ روزنامه ديگري نيز حاضر نشد چاپ کند. به هر حال موضوع از حساسيت زيادي برخوردار بود و مي‌توانست تبعات ناخوشايندي براي روزنامه در پي داشته باشد. ضمن آنکه چند روز بعدش يادداشت آقاي بهمن قبادي درهمان خصوص چاپ شد. اگر مورد نخست را بشود به هر حال به نوعي فهميد، حکايت دوم ديگرواقعا توجيهي نداشت. حدود دوهفته قبل، يعني اواخر فروردين‌ماه، بنده يادداشتي در مورد اختلافات دروني اصولگرايان برسر آقاي احمدي نژاد نوشتم و در آن نتيجه‌گيري کردم که اين اختلافات ممکن است سبب شود تا جريانات مهم جناح راست همچون جامعتين يا موتلفه بدون آنکه از نامزد خاصي از جملـه از آقاي احمدي‌نژاد حمايت نمايند وارد انتخابات شوند. در طي مدتي که اين يادداشت روي ميز آقاي قوچاني بود انبوهي يادداشت پيرامون انتخابات از "خودي"ها چاپ شد و آن يادداشت ماند که ماند. ممکن است آقاي قوچاني بر بنده منت گذارده و آن يادداشت را ظرف چند روز آينده چاپ کنند، ‌اما جناب کروبي، آيا دوستان و آشنايان آقاي قوچاني هم که مطلب مي‌دهند روي ميز آقاي قوچاني مي‌ماند؟ آن هم مطلبي که نه باعث اخطار گرفتن روزنامه مي‌شد؛ نه ‌امکان آن مي‌رفت که کاري به دست روزنامه بدهد؛ نه ممکن بود اسباب تکدر خاطر برخي از صاحبان قدرت شود و نه هيچ دغدغه ديگري در مورد آن متصور نبود. جناب کروبي، عقل بنده اين‌قدر مي‌رسد که در شرايط فعلي و انتخابات پيش روي، براي جنابعالي هزار زيباکلام و سه سال قلم زدنش براي اعتماد ملي فداي يک تار موي زيباي آقاي قوچاني.‌ اما جناب کروبي، شما بالاي منبر به ما ‌آموختيد که "بار کج به منزل نمي‌رسد". اين البته حق و جزء اختيارات آقاي قوچاني است که مطالب بنده را نگه دارند و در مقابل، مطالب دوستان و "خودي"ها را در روز معين و صفحه معين کار کنند. ‌اما اين هم حق من است که ميان ايشان و آقاي حسين شريعتمداري، انصافاً دومي را انتخاب کنم. چون ظاهر و باطن، و پشت و روي آقاي شريعتمداري يکي است. نه هرگز گفته طرفدار جامعه مدني، حقوق شهروندي و قرائت هرمنوتيک از شريعت است و نه هرگز مدعي اصلاحات و اصلاح طلبي شده و نه گفته به جامعه چند صدايي تعلق خاطر دارد و نه طرفداري از پلوراليسم ديني کرده و نه هيچ يک از ديگر ادعاهاي ظاهرالصلاح، دمکراتيک و آزادي‌خواهانه آقاي قوچاني را کرده. با آقاي حسين شريعتمداري انسان دچار هيچ مشکلي نمي شود چون همواره تکليف خودش را با او مي‌داند. اشکال با کساني به وجود مي‌آيد که وقتي به خلوت مي‌روند "آن کار ديگر مي‌کنند." وقتي در جايي مختصر قدرتي پيدا مي‌کنند همه ماسک هاي دگر‌انديشي، دموکراسي‌خواهي و شعارهايشان در دفاع از آزادي قلم رنگ مي‌بازد و از هر مستبد و تماميت‌خواهي، مستبدانه‌تر و تماميت‌خواهانه‌تر رفتار مي‌کنند.جناب کروبي تلخ است،‌ اما حکايت بسياري از طرفداران آزادي در جامعه استبداد ‌‌زده ما تکرار تراژدي "قلعه حيوانات" جورج اورول است.
اي مهان کشتيم ما خصم برون-ماند خصمي زان بتر در‌ اندرون ايام به کام باد

صادق زيبا کلام
اواسط ارديبهشت ماه 1388

این کامنت توسط danoosh در ۲۱ ارديبهشت ویرایش شد