برچسب ها : اسماعیل + ( نتایج : 28 لینک )

---

خدایی که ربوده شد
چه سکولار باشيم و چه کافر، چه بی اعتقاد و چه ضد مذهب، اين واقعيت را نمی توانيم انکار کنيم که ميليون ها ميليون انسان در اين کره خاکی بوجود خدا باور دارند و هر يک راهی خاص خويش را بسوی او می جويند.اما مشکل آدمی از آنجا آغاز می شود که سازمان هائی، و آدميانی، بين او و خدائی به اين نزديکی فاصله های بعيد و جدائی هائی دردناک می افکنند و به آنها می گويند: شما را چه به گفتگو با خدا؟ شما از کجا می دانيد که او چه می خواهد و از شما چه انتظاری دارد؟ و اينگونه است که انسان، در جستجوی خويش برای يافتن درمان دردهايش، يکباره خود را در تارعنکبوت مجموعه ای دست و پا گير به نام «مذهب» می يابد که ـ به نمايندگی خدا ـ تا خلوت حريم خانه با او راه می آيد و حتی برای اينکه او کدام پايش را بايد اول در مستراح بگذارد فرمانی دارد.و هرچه مذهب مسلط تر می شود دره دهان گشوده بين انسان و خدا گسترده تر می شود. اما، در اين احوال، اين را هم حس می کنی که اين خدا ديگر خدای قديمی تو نيست. می بينی که حجت الاسلام ها و آيت الله ها او را از تو ربوده اند . در می يابی که خدا را در سرزمين عجايب دينکاران گم کرده ای.طرفه آنکه در اين «حکومت مقدس الهی»، آنکه بيش از همه در خطر می افتد و آماج بلا می شود، پيش از انسان خداباور، خود «خدای بخشنده مهربان» است.
  خدا , اعتقاد , باور , دین , مذهب , جامعه شناسی , ادبیات فارسی , اسماعیل نوری علا ,

فیلمی از نارضایتی گسترده مردم از دولت احمدی نژاد که اخیرا منتشر شده است
این فیلم رو خبرنگاری ایرانی به نام کوروس اسماعیلی در سفرش به ایران گرفته است که نشان می دهد که چگونه اقشار مختلف مردم از جمهوری اسلامی , احمدی نژاد و دولت او ناراضی هستند
  کوروس اسماعیلی , ایران , احمدی نژاد , نارضایتی ,

در جستجوی غرب زدگان
غربزدگی، به معنی علاقمندی و گرايش به «برخی» از مظاهر تمدن غرب، چماقی است که بخصوص بر سر نسل جوان ايران فرود می آيد و خيابان ها و بازار های کشورمان را به صحنهء برخورد نيروهای انتظامی با جوانانی تبديل کرده است که ظاهرشان از «مصاديق غربزدگی» محسوب می شود. فهرست اين مصاديق را فقط گردانندگان رژيم اسلامی می توانند بصورتی کاملاً دلبخواه تهيه کنند. قوای سه گانه داشتن، انتخابات کردن، هيئت وزرا براه انداختن، پروتکل ديپلماتيک را رعايت کردن، بخش خصوصی و دولتی داشتن، بيمه داشتن، دبستان و دبيرستان و دانشگاه و فرهنگستان بپا کردن، همه بر اساس نسخه برداری از تمدن غرب بوجود آمده اند. حتی کوشش برای دستيابی به اورانيوم غنی شده.من اما هيچ کدام اينها را (چه در ليست «مصاديق» باشند و چه نه) نشانهء غربزدگی نمی دانم و هر يک را نتيجهء طبيعی روند انتخاب چيزهای آسان تر و بهتر و کاراتر ارزيابی می کنم.اما اين سخن من به معنی نفی پديده ای با نام «غربزدگی» نيست. من نيز معتقدم که پديده ای به نام «غربزدگی» وجود دارد.اينکه فکر کنيم «مذهب گرائی» در ذات فرهنگ شرقيان است و خردمداری در گوهر غربی بودن وجود دارد، چيزی جز توهمی ذاتی پندارانه نيست...
  شرق , کورش , کوروش , غرب , شهود , اسماعیل نوری علا , اشراق , غرب زدگی , غرب زده , خردگرایی , نسخه برداری , مدل گیری ,

«ملت مسلمان ايران» وجود خارجی ندارد!
اين هفته، زمان پايان گرفتن ماه رمضان بود که با فرا رسيدن عيد فطر مسلمين به اوج خود رسيد ـ عيدی که آيت الله جنتی آرزو کرده است روزی جانشين عيد نوروز شود و ملت ما را از ننگ «گبري گری» نجات دهد. مقامات حکومت اسلامی هم در پيام هائی که بمناسبت اين عيد فرستادند، همچون سال های گذشته، به کرات از «ملت مسلمان ايران» سخن گفتند و فرا رسيدن عيد فطر را به «اين ملت» تبريک گفتند. در واقع، اين فرصتی ديگر بود تا بياد آوريم که سر دمداران حکومت اسلامی همواره از «ملت ايران» با عنوان «ملت مسلمان ايران» نام برده اند. اما اينگونه سخن گفتن دارای جوانب و نتايجی مهمی نيز هست که اين هفته قصد دارم به برخی از آنها اشاره کنم: 1. از آنجا که ـ بر اساس قوانين و معاهدات بين المللی ـ دولتمردان يک حکومت مدرن حاکمان مجموعه ای از مردمان ساکن، يا تحت حمايت، يک کشور محصور در مرزهائی شناخته شده بوسيلهء کشورهای ديگر هستند، و در هيچ کجای عالم نمی توان، در داخل مرزهای يک کشور، ملتی را يافت که دارای فقط يک مذهب باشد، و همواره ملت ها به اقشار دينی مختلفی تقسيم می شوند، خطاب کردن «ملت ايران» به عنوان «ملت مسلمان ايران» يک غلط فاحش حقوقی و سياسی است. چرا که در درون ملت ايران هم، همچون ملت های ديگر جهان، معتقدان به مذاهب گوناگون وجود دارند، همچنانکه در ميانشان منکران مذهب و دين هم فراوانند. در ايران مردمان مسيحی و مسلمان و يهودی و زرتشتی و بهائی و هندو و هزار مذهب و نحلهء ديگر، و همچنين بی دينان و منکران خدا و پيامبر و ائمه و دهری مذهبان و غيره، در کنار هم زندگی می کنند و همگی جزئی از «ملت ايران» هستند. در نتيجه، می توان به ضرس قاطع گفت که چيزی به نام «ملت مسلمان ايران» وجود خارجی ندارد در حاليکه «مسلمانان ايرانی» و يا «مسلمانان ملت ايران» موجوداتی حقيقی اند...
  اسماعیل نوری علا , ملت مسلمان ایران ,

"حکومت اسلامی" و "ولايت فقيه" در تعارض دائم با "حکومت ملی" قرار دارد (دکتر اسماعیل نوری علا)
می گويند «جمهوری اسلامی» با دموکراسی تخالفی ندارد. بدون آنکه بخواهم وارد تصديق يا نفی اين نظر شوم، معتقدم که اين نظريه از جانب کسانی مطرح می شود که متوجه تفاوت و تضاد «جمهوری اسلامی تصوری» خودشان با «حکومت اسلامی بر مبنای ولايت فقيه» نمی شوند. اشخاصی همچون آقای ابوالحسن بنی صدر و مهندس بازرگان، با داشتن دو گونه قرائت از اسلام سياسی، تصور می کردند که «انقلاب اسلامی» آنها در داخل ايران اتفاق افتاده و دولت ايران هم ـ مثل هر دولت ملی ديگری ـ بايد در کارهای خود منافع ملی ايرانيان را در نظر بگيرد. ارتباط اينگونه دلتمردان اسلامی با، مثلاً، مسئلهء فلسطين هم بر بنياد تصور همدلی و همکاری بين «ملت های دوست» گذاشته شده بود که در عرف سياست بين المللی امری عادی است. حال آنکه در ديد «حکومت اسلامی ولايتی» چيزی به نام «ملت های» مسلمان وجود ندارد و تنها روند «تجزيهء عالم اسلام» بوده که پديده ای مصنوعی به نام «کشورهای اسلامی» را بوجود آورده است. در قالب «وطن اسلامی» چيزی به نام منافع ملی وجود ندارد و منافع امت اسلام ممکن است اقتضا کند که، مثلاً، درآمد نفتی که در داخل کشور ايران توليد می شود به زخم جنگ حزب الله لبنان و يا حماس در فلسطين بخورد. همهء مشکلی که برای آقای امير انتظام پيش آمد و بخش اعظم اين مرد قابل احترام را در زندان و شکنجه تلف کرد هم از همين «سوء تفاهم» سرچشمه می گرفت که می پنداشت سخنگوی يک «دولت ملی» است، اما کل اين دولت در خدمت کسی قرار گرفته بود که قصد داشت به کمک همين دولت اصل ولايت فقيه را به کرسی بنشاند و سپس دولت ملی را تعطيل کند.
  حکومت اسلامی , ولايت فقي , تعارض دائم , حکومت ملی , ملت ـ دولت مدرن , دکتر اسماعیل نوری علا ,

تاریخ ما و سکولاریسم
اگر تعريف واقعی، منطقی و «به روز شده» ی سکولاريسم عبارت باشد از «دخالت ندادن ايدئولوژی قدرتمندان و حاکمان (که مذهب نمونه ای از آن است) در امور دنيائی مردمان و تحميل نشدن عقايد حاکمان بر مردم تحت حاکميت شان»، بی شک اين مفهوم نمی تواند کلاً امری نو و مدرن باشد و ما می توانيم اعتقاد به اين مفهوم و کوشش برای اعمال آن را از حوزهء زندگی مدرن بيرون کشيده و آن را در سراسر تاريخ انسان جستجو کنيم.کوروش کبیر مردی است که 25 قرن پيش کوشيد تا شاهنشاهی خود را بر اساس حقوق همهء آدميان قلمرو خويش بنيان نهاده و آن را از تسلط يک مذهب خاص بدور دارد. از اين منظر که بنگريم، در می يابيم که او نخستين انسان مقتدر تاريخ است که با صدور منشور حقوق بشر، فکر حکومت سکولار را از دل همين حقوق بيرون کشيده و مطرح ساخته است، و بر اساس آن هيچ مذهبی را بر مذهب ديگر تفوق نداده است، مذهب خود و دودمان شاهی خويش را بر ديگران تحميل نکرده است، و از مسلط شدن دينکاران زرتشتی و مهری و يهودی و غيره بر جان و مال و ناموس مردم جلوگيری کرده است.
  سکولاریسم , مذهب , حکومت , ایدئولوژی , دیکتاتوری , کوروش کبیر , اسماعیل نوری علا ,

دوستعلی سریال دایی جان ناپلئون هم درگذشت:اسماعیل داورفر(۱۳۱۱-۱۳۸۷)
صحنه ای معروف از سریال دایی جان ناپلئون که عزیز السلطنه (پروین ملکوتی) قصد جان دوستعلی( اسماعیل داورفر)را دارد. بعد از مرحوم غلامحسین نقشینه، پروین ملکوتی، پرویز فنی زاده بازیگر دیگری از این سریال نقش در خاک کشید.
  اسماعیل داورفر , سریال دایی جان ناپلئون , دوستعلی خان ,

نقل قول حدیثی ازجعفرصادق راجع به علت ابنه ای شدن پسر یا فاحشه شدن دختر (کتاب جامع النورین تالیف ملا اسماعیل سبزواری)
آزار شیطان چند نوع است. یکی از آنها آزار ابنه‌ای کردن انسان است: «یکی از وقتهایی که شیطان حضور بهم میرساند٬ وقتی است که مرد میخواهد با زوجه‌اش نزدیکی کند. اگر بسم الله نگفت شیطان هم با او دخول میکند. آن وقت آن نطفه هم از پدر است و هم از شیطان. وقتی هم که این طفل بدنیا می آید شیطان باز حاضر است. انگشتش را میرساند به ماتحت آن طفل. (فرمایش امام صادق است. از پیش خود نمیگویم). شیطان می‌آید انگشتش را به مقعد آن بچه فرو میکند. آنوقت که بزرگ شد اثرش این میشود که آن بچه مابون (ابنه‌ای) میشود. اگر هم دختر باشد فاحشه میشود و هر شب یک جایی میرود.» [بیچاره دانمارکیها همین کتب فقه شیعه دستشان را ازپشت بسته]
  جعفرصادق , ملا اسماعیل سبزواری , جامع النورین , تشیع ,

"ادبیات مانوی" و نخستین اشعار سپید در"ایران" باستان
ادبیات مانوی بخشی از ادبیات ایرانی محسوب می شود. ادبیات ایرانی در ادبیات فارسی خلاصه نمی شود، بلکه بسی گسترده تر از ادبیات فارسی است. ادبیات فارسی هزار و دویست سال است که به وجود آمده، اما ادبیات ایرانی، ادبیاتی سه هزار ساله است که بخش مهمی از آن ادبیات فارسی میانه است که ادبیات مانوی هم در آن جای می گیرد. مقصود من از ادبیات مانوی، نوشته های مانی و پیروان اوست که این ادبیات را می توان به دو بخش تقسیم کرد: ادبیات دینی و ادبیات ناب مانند: شعر و داستان و دیگر انواع ادبیات آفرینشی. ما درادبیات مانوی، ویژگیهای مهم و وجه دوم ادبیات را مشاهده می کنیم که بسیار غنی است. چون که می توانیم نخستین نمونه های شعرسپید ایرانی را در حجم وسیعی مشاهده کنیم .
  ادبیات مانوی , شعر سپید , ایران باستان , دکتر ابوالقاسم اسماعیل پور ,

شعبون بی مخ معاصر از زندان آزاد شد.
ده ها تجاوز به عنف، مجازات: 7 سال ... افتخاري در طول مدتي که به اصطلاح "زنداني" بود، حملات وحشيانه بيشماري را با چاقو، ميله آهني و ديگر ‏سلاح هاي سرد عليه زندانيان سياسي (از ناصر زرافشان گرفته تا بهروز جاويد تهراني) به انجام رسانيد. نام وي، ‏به علت خبرسازي هاي پي در پي او و باندش در زندان،‎ ‎براي برخي افرادي که اخبار زندانيان سياسي را دنبال ‏مي کنند شناخته شده‎ ‎است... ...در آن زمان، انتظار مي رفت دادگاه، حکم محکوميت سنگين جنايکاري در اين‎ ‎حد را به سرعت صادر و اجرا ‏کند. اما در سال 80 مجدداً خبر رسيد که اين‏‎ ‎متهم، اين بار در شعبه سوم دادگاه انقلاب به رياست قاضي احمدي به ‏اتهام‎ ‎جاسوسي به نفع بيگانگان و قاچاق موارد مخدر محاکمه شده است. در جريان دادگاه جديد مشخص شد که وي ‏در گذشته (علاوه بر رياست "گروه ضربت" کميته) "سمت‎ ‎رياست حراست شرکت دخانيات را نيز عهده دار بوده ‏و به علاوه در مراکز‎ ‎مختلفي نظير دادگاه انقلاب، سپاه پاسداران، بنياد مستضعفان و جانبازان و‎ ‎سد معبر ‏شهرداري داراي "سمت هايي" بوده است (بدون توضيح بيشتر). همچنين، به گفته نماينده وزارت‎ ‎اطلاعات حاضر ‏در جلسه دادگاه، آشکار شد که افتخاري " با در دست داشتن مجوز‎ ‎مخصوص، اجازه حمل هر نوع اسلحه اي را با ‏خود داشته است‎".‎
  اسماعیل افتخاری , اسمال تیغ زن , تجاوز , آدم ربايي , زندان ,

گزارشگران بدون مرز: اسماعیل جعفری روزنامه نگار دستگیر شده است
گزارشگران بدون مرز دستگیری وبلاگ نویس و روزنامه نگار اسماعیل جعفری را محکوم می کند، و از مقامات ایران خواهان روشن شدن اتهامات و دلایل دستگیری این روزنامه نگار است. گزارشگران بدون مرز در این باره اعلام می کند : “دستگیری اسماعیل جعفری از سوی مقامات امنیتی قضایی ایران غیر قانونی ست. از سه روزنامه نگار بازداشت شده که به انجام وظیفه خود مشغول بوده اند، فقط وی بدون اعلام علل دستگیری اش دوباره بازداشت شده است. ما خواهان ارائه دلیل دستگیری و روشن شدن محل بازداشت وی هستیم.” اسماعیل جعفری در روز ١٩ فروردین به هنگام پوشش خبری تظاهرات ده ها کارگر اخراجی شرکت ایران صدرا در برابر استانداری بوشهر به همراه دو روزنامه نگار دیگر بازداشت شد. این روزنامه نگاران چند ساعت بعد آزاد شدند ولی مقامات مسئول دستگیری آنها را تکذیب کردند. روز بعد ماموران امنیتی به منزل اسماعیل جعفری مراجعه و پس از تفتیش منزل و ضبط کامپیوتر، سی دی و لوازم شخصی، وی را نیز با خود برده و به محل نامعلومی منتقل کردند. سایت محلی سوک در این باره به نقل از “یکی از مقامات عالیرتبه استان” نوشته است که ” که در پی رصد و شنود مکالمات تعدادی از افراد دخیل در این ماجرا ، اطلاعاتی بدست آمد که نشان دهنده ارتباط این افراد با بیگانگان و دادن اطلاعات بر ضد نظام بوده است .” برخی روزنامه نگاران محلی به گزارشگران بدون مرز گفته اند که این روزنامه نگار ممکن است به “جاسوسی” و ” ارائه اطلاعات به خارجیان” متهم شود. اسماعیل جعفری با هفته نامه های نصر بوشهر و بهارستان همکاری داشته است و وب نگار وبلاگ “راه مردم” است که در آن مقالاتی انتقادی نسبت به سیاست های دولت منتشر می کرد.
  اسماعیل جعفری , روزنامه نگار , دستگیری ,

تیغ کش انقلابی آزادی ات مبارک ! ( گفتنی ها / امیرفرشادابراهیمی)
نکات بسیار تکان دهدی درباره اسماعیل افتخاری و یا همان اسمال تیغ زن
  قتلهای زنجیره ای , اسماعیل افتخاری ,

مانيفست درماندگی؟( مطالب و پرسش هایی در مورد گفتار و عملکرد اکبر گنجی از اسماعیل نوری علا )
حقیقتن نمی دانم کجای این مقاله پر محتوا و زیبا را به عنوان توضیح و خلاصه بگذارم. اکبر گنجی و عملکرد اصلاح طلبان حکومتی خارج نشسته را در ایینجا می توانید ببینید. با سپاس فراوان از آقای دکتر اسماعیل نوری علا.
  اکبر گنجی , اسماعیل نوری علا ,

درگذشت اسماعیل داورفر،(‌ دوستعلی خان) بازیگر سریال دایی‌جان ناپلئون
اسماعیل داورفر بازیگر نقش دوستعلی‌خان در سریال تاریخی دایی‌جان ناپلئون ظهر امروز(شنبه) در سن 76 سالگی تهران درگذشت.علت مرگ این هنرمند عارضه قلبی اعلام شده است. یکی از مهمترین کارهای هنری وی در سال 1354 در سریال تاریخی دایی‌جان ناپلئون در نقش دوستعلی‌خان است که براساس رمانی از ایرج پزشکزاد (به همین نام) ساخته شده است.
  اسماعیل داورفر , در گذشت ,

ريشهء برخی سوء تعبيرها دربارهء سکولاريسم - اسماعیل نوری علا
سکولاريسم به معنای «جدائی دين از قدرت حکومتی». تنها دليل برای ضروری دانستن لزوم «جدائی مذهب و ايدئولوژی از حکومت» به «کارکرد تبعيض گذار» دو پديدهء مذهب و ايدئولوژی بر می گردد و، در نتيجه، تنها کارکرد «ضد تبعيض» سکولاريسم مفهوم و تعريف اصلی و مرکزی و غرض از توسل به آن را مطرح و روشن و آشکار می سازد.اگر در بحث خود پيرامون سکولاريسم، بجای پافشاری بر ضرورت جدائی دو پديده، سخن را به مخالفت با مذهب کشانده و با طرح دلايل مورد نظر خود بکوشيم تا پديدهء مذهب را زيان بار و مهلک معرفی کنيم، از يکسو، بحث ما به گسترهء کارکرد مذهب و ـ مثلاً ـ غير عقلائی بودن مفروضات و اصول آن می کشد (که ربطی به سکولاريسم ندارد) و، از سوی ديگر، ما به دست خود، پيروان اديان و مذاهب مختلف را ـ که تنها در گسترهء حکومتی سکولار می توانند آزادانه به عقايد خود پايبند بوده و آداب عبادی خويش را بجای آورند و، در نتيجه، می توانند جزو هواداران طبيعی و جدی سکولاريسم باشند ـ از آن دور کرده و آنان را عامداً به جبههء مخالفان سکولاريسم رانده ايم. سنجهء اصلی سکولاريسم «ضديت با تبعيض» است و، در نتيجه، شما به هر اسمی که بين مردمان تبعيض قائل شويد نمی توانيد دارای حکومت سکولاری شويد که همهء افراد تحت حکم شما را به يک چشم بنگرد و برايشان حقوقی يکسان قائل باشد.هرچه آزادی و تنوع را مانع باشد، هرچه خط قرمز بيافريند، هرچه خودی و ناخودی کند، و هرچه در يک يا همهء امور، بی توجه به شايسته سالاری، قائل به تبعيض باشد امری ضد سکولار است، خواه خود را آسمانی بداند و خواه منکر کل آسمان باشد.
  سکولاریسم , مذهب , حکومت , ایدئولوژی , دیکتاتوری , تبعیض , حکومت ایدئولوژیک , اسماعیل نوری علا ,

کــوروش و عصبانیت کمونیستی - اسماعیل نوری علا
چند سالی است از جانب کميتهء نجات پاسارگاد روز کورش اعلام شده، يکی از دوستان جوانم از تهران آدرس مقاله ای را روی اينترنت برايم فرستاد، در يکی از سايت های حزب کمونيست کارگری، با عنوان «گرامیداشت روز کورش، نوستالژی رژیم گذشته! مردم نه ایران اسلامی و نه ایران اهورایی نمی خواهند!». علت مخالفت ايشان با «ناسيوناليسم» احتمالاً ناشی از همان نگاه کوتاه بينی است که حاضر نيست دو قدم به قبل از پيدايش دولت ـ ملت ها برود و دريابد که آنچه با نام ناسيوناليسم به حکومت هيتلر و موسولينی انجاميد هيچگونه ربطی به ناسيوناليسم تاريخی ندارد. نه اين «ناسيون» (ملت) آن ناسيون قديمی است و نه آن «ناسيوناليسم» (ملت گرائی يا ملی گرائی) با نازيسم و فاشيسم مدرن اروپا نسبتی دارد. ايشان می پرسند که «خرد ایرانی دیگر چگونه پدیده ای است؟ آیا خرد هم ملیت دارد؟» و غافلند از اينکه اگر خرد چيزی در حدود «روش راه بردن عقل» باشد، آنگاه هر فرهنگ و هر ملتی در طول تاريخ خود روشی را با آزمون و خطا پرداخته و بکار برده است. من نمی دانم چرا دوستانی همچون خانم ماجدی، که در گذشتۀ ايران هيچ بارقه ای از نور رستگاری نمی بينند، و افتخار به دست آوردهای انسانی گذشتگان را نادرست می دانند، و همۀ جنبش های جوانان ما را خالی از هويت و تاريخ می بينند، و با اين نفرت از گذشته سخن می گويند، اينقدر وقت شان را صرف يک ملت از زير بوته درآمدهء بی هويت و بی پدر و مادر می کنند. اصلاً، با اين عقايد ضد ناسيوناليستی و ضد ميهن دوستی، چرا نمی روند حزب شان را در خدمت يک ملت «آدم حسابی» بگذارند! باری، ما ناسيوناليست های ايرانی که خود را نه عظمت طلب بلکه واقع بين و آينده نگر و سازنده می دانيم، به اين باور رسيده ايم که ملت ها ـ حتی در ميدان بازی فوتبال و المپيک و جام جهانی ـ محتاج داشتن هويت و افتخارند.حتی در داخل «اتحاد جماهير شوروی» در دوران لنين نيز «احساسات مليه» مورد نفی قرار نگرفته.در واقع، مقابله کردن با احساسات و ارزش های ملت های مختلف، و کوشش در امحاء ويژگی های ملی آنها، يکی از مواريث شوم دوران استالين است.
  ناسیونالیسم , ملی گرایی , کوروش کبیر , کوروش هخامنشی , اسماعیل نوری علا , کمونیسم ,

غزه ی در حال انفجار در آغوش اسماعیل هنیه
کاریکاتور الشرق الاوسط امروز
  غزه ی , اسماعیل هنیه , کاریکاتور , الشرق الاوسط ,

اسمال تيغ زن آزاد شده/ نشده!
در روزهاي گذشته، خبر اول بسياري از خبرگزاري‌ها و سايت‌هاي فارسي زبان خارج از كشور، اختصاص به خبر آزادي اسماعيل افتخاري، معروف به اسمال تيغ زن، شرور پرآوازه تهراني داشت. به گزارش خبرنگار «تابناك»، اين فرد كه به دليل ده‌ها فقره تجاوز به عنف، شرارت، باجگيري و جرايم سنگين ديگر به حبس محكوم شده بود، در روزهاي گذشته، آزاد شد و به جامعه بازگشت. در همين زمينه، سايت‌هاي وابسته به اپوزيسيون با بهره‌برداري سياسي از اين خبر، اخباري منتشر كردند با موضوعيت اين كه وي سوابق انقلابي داشته و به آزار زندانيان سياسي مي‌پرداخته و به همين دليل ‍آزاد شده است. اما سالاركيا، معاون دادستان تهران در گفت‌وگو با خبرنگار «تابناك»، آزادي اين فرد را تكذيب كرد و گفت: اسمال تيغ‌زن، پس از هفت سال با گذاشتن وثيقه به مرخصي ده روزه رفته و اخبار مربوط به آزادي وي دروغ است.
  اسمال تیغ زن , اسماعیل افتخاری , قتلهای زنجیره ای , قتلهای محفلی , وزارت اطلاعات , زندان اوین , بند 209 , زندان گوهر دشت , زندانی سیاسی ,

کدام سکولاریسم؟ (پرسشی از آقای اسماعیل نوری علا)
اگر از خوانندگان کسی هم هست که این پرسش برایش مطرح می باشد و می خواهد که با همدیگر این سوالات را مطرح کنیم. می تواند نام خود را تا پایان روز دوشنبه 8 مهر در قسمت دیدگاهها بنویسد. با کمال میل ضمایر و افعال نوشته را به اول شخص جمع بر می گردانم و سپس با درج اسامی متن را به سکولاریسم نو می فرستم.
  سکولاریسم , اسماعیل نوری علا ,

مجسمه بز از مش اسماعیل
تصویری از مجسمه معروف بز از مش اسماعیل
  مش اسماعیل , اسماعیل توکلی , مجسمه بز ,

اعلام موارد اتهامی اسماعیل جلیل وند دانشجوی سال سوم علوم سیاسی دانشگاه شیراز
موارد اتهامی اسماعیل جلیل وند دانشجوی سال سوم علوم سیاسی دانشگاه شیراز توسط کمیته انضباطی به وی اعلام شد: ۱. تهدید به ریختن خون حراست!!! در صورت ادامه فشارها بر خانواده ی وی ۲. هماهنگی در واردساختن دکتر ایرج صف شکن، شاعر و پدر روزبه صف شکن به دانشگاه ۳. تهدید مسئولین دانشگاه و کشور در صورت ادامه بازداشت میرحسینی و برخورد انضباطی با دانشجویان معترض ۴. تشویش اذهان دانشجویان و تحریک آنها در تجمع های ۱۴ و ۱۸ آذر در دانشگاه شیراز و... اسماعیل جلیل وند مدیر مسوول نشریه دانشجویی عصیان می باشد که در جریان اعتراضات آذر ماه دانشگاه شیراز به اطلاعات نیز احضار شده بود. انتصاب چنین اتهامات مضحک و بی اساسی به وی باعث مضحکه شدن کمیته انضباطی در بین دانشجویان شده است. تعدادی از فعالان دانشجویی دانشگاه شیراز با مصاحبه با این خبرنامه بیان کردند در صورتی که با جلیل وند و سایر دانشجویان احضار شده برخوردی صورت گیرد، عواقب جبران ناپذیری در انتظار مسئولین دانشگاه خواهد بود.
  اسماعیل جلیل وند ,

آزادی بحث برانگیز اسمال تیغ زن به خاطر «حسن رفتار»
زندان گوهردشت كرج؛ درهاى زندان باز مى شود و يك زندانى پا به خيابان مى گذارد و نفس راحتى مى كشد، آزاد آزاد. او كسى نيست جز «اسماعيل افتخارى»، معروف به «اسمال تيغ كش» يا «اسمال تيغ زن»؛ همان كسى كه به نوشته روزنامه ايران، برگزارى نخستين جلسه محاكمه اش خبر ساز شد. در آن جلسه دادگاه، يعنى نه سال پيش، عنوان شد كه اسماعيل افتخارى، زمانى رييس گروه ضربت منطقه ۱۲ كميته انقلاب اسلامى بوده است و بعدها با معرفى خود به عنوان معاون وزير اطلاعات و با تكيه بر پيشينه اى كه از كار در دستگاه هاى امنيتى و انتظامى جمهورى اسلامى داشته، سال ها توانسته است به كارهایی مانند ربودن دختران و زنان، تجاوز به ربوده شدگان و همچنين باج گيرى از مغازه داران محله هاى گوناگون تهران دست بزند. آن روزها گفته مى شد كه اسمال تيغ كش محكوم به اعدام خواهد شد، اما چنين نشد و تنها به هشت سال زندان محكوم شد. او به خاطر «حسن رفتار در زندان»، شايسته برخوردارى از مرخصى هاى پى در پى شناخته شد و در آخرين بار هم گفته مى شد كه اين زندانى چون از مرخصى هاى استحقاقى خود استفاده نكرده است، حق دارد زودتر از زندان آزاد شود. او روز دوشنبه، هشتم مهرماه ۱۳۸۷ آزاد شد. «حسن رفتار» در زندان از نگاه چه كسى؟ مسوولان زندان يا زندانيان هم دوره اش؟ زندانيان هم دوره ای اسمال تیغ زن مى گويند كه او با همدستى نيروهاى امنيتى، با زندانيان سياسى درگير مى شد تا بر آنان فشار روحى و روانى وارد آورد. زندانيان هم دوره اش اين را نمى گويند، بلكه مى گويند كه او با همدستى نيروهاى امنيتى، با زندانيان سياسى درگير مى شد تا بر آنان فشار روحى و روانى وارد آورد. على افشارى، از چهره هاى شناخته شده جنبش دانشجویی در سال هاى دهه ۷۰ و از زندانيان سياسى پيشين، در اين رابطه به راديو فردا مى گويد: «هنگامى كه در اسفندماه سال ۱۳۸۰ به زندان اوين منتقل شدم، با آقاى اسماعيل افتخارى معروف به اسمال تيغ زن، مدت دو سال هم بند بودم. در آن زمان مى گفتند كه او اتهامات گسترده اى از قبيل قتل، سرقت مسلحانه، آدم ربایی و تجاوز به عنف دارد. زمزمه اى وجود داشت مبنى بر اين كه در كيفر خواستى كه وزارت اطلاعات به عنوان شاكى اصلى مطرح كرده، درخواست اعدام او مطرح شده است.» وى مى افزايد: «اسمال تيغ زن در آن ايام وجهه مسلمانى به خود گرفته بود و مرتب در نمازخانه بند حاضر بود ولى در همان ايام به شكل مخفيانه عليه زندانيان سياسى فعاليت مى كرد و عليه آنان گزارش مى داد. به همين دليل، ابتداى
  اسماعیل افتخاری , اسمال تیغ زن , اسمال تیغ کش , کمیته ,

یادی ازشادروان اسماعیل داور فر که امروز درگذشت- باقسمتی ازنقش اوبه عنوان دوستعلی خان درسریال دایی جان ناپلئون
دراین کلیپ شادروانان پروین ملکوتی( عزیز السلطنه) و پرویز فنی زاده (مش قاسم)و نقشینه( دایی جان ناپلئون )و تفرشی (شمسعلی میرزا ) حضور دارند . درکلیپ مینو ابریشمی و نصرت کریمی وپرویز صیاد وکشاورز هم حضور دارند.
  اسماعیل داور فر , دوستعلی خان , دایی جان ناپلئون ,

جمعه گردی های اسماعيل نوری علا/نوروز شادی های بی آداب و ترتيب
تجربهء هفت هزار ساله به ما می گويد که اگر نوروز يک عيد و جشن مذهبی بود در همان نخستين خم کوچهء تاريخ از ميان رفته بود. اما نوروز، تنومند و با شکوه و زيبا ـ تکيه زده بر عصای ستبر جداسری (جدائی از ايدئولوژی و مذهب) ـ از راه بندان همهء مذاهب رد شده است تا امروز نيز در مقابل اين پهلوان پنبهء خرافات زدهء حکومت اسلامی بايستد و بگذارد تا نوکران حکومت شان تملق اش را بگويند، تاريخ و هويتش را معوج بازگويند و در لحظهء تحويل سال بسوی «عرش الهی» شان دست بگشايند و، در عيدی ايرانی، به زبان عربی التماس کنند که: «يا مقلب القلوب و الابصار...» esamil@nooriala.com گر "بهار عمر" باشد، باز، بر طرف چمن چتر گل بر سر کشی، ای مرغ خوش خوان، غم مخور!» حافظ
  اسماعیل نوری علا ,

اصلاحات، مصلحت، ضرورت
صرف نظر از اينکه اصطلاح «اصلاحات» همخوانی چندانی با اصطلاح «رفورم» فرنگی ندارد و در ادبيات علوم اجتماعی و سياسی جهان، بزرگترين انقلابيون نظری / عملی تاريخ، همچون خود کارل مارکس، را «رفورميست» می خوانند، و با اکتفا به محدودۀ معنائی تنگ همين اصطلاح در زبان فارسی و عالم سياست ايرانی، که نوعی تضاد بنيادين با «انقلاب» را تداعی کرده و بر جنبهء حرکت تدريجی و تصحيح کنندۀ اقدامات اجتماعی تأکيد می ورزد، مدت هاست که چون به عالم سياست ايران می نگرم می بينم اکثريت بزرگی از نيروهای متفکر سياسی ما خود را «اصلاح طلب» می دانند ـ به اين معنی که از «انقلاب» برای ايجاد تغييرات اجتماعی در ايران می پرهيزند و در جستجوی راه حل هائی هستند که «مدنی» (هم خانواده با «تمدن») خوانده می شوند. اما دقيق تر که می نگرم می بينم که شايد در جمع کثير اصلاح طلبان ايرانی اختلاف های ناظر بر ديدگاه و هدف بيش از آنی است که بتوان بی ذکر کردن نام گروه مورد نظر خود دربارهء اصلاح طلبی آن گروه سخنی گفت. در نتيجه اين پرسش سمج رهايم نمی کند که: «چگونه می توان طيف گستردۀ اصلاح طلبان را از لحاظ ديدگاه و هدف تقسيم بندی و اجزاء حاصل از آن را نام گذاری و تعريف کرد؟» يا، براستی، «اصلاح طلبان ايرانی چند گونه "هدف" را تعقيب نموده و می خواهند سيستم حاکم بر ايران را برای رسيدن به کدام مقصدی "اصلاح" کنند؟» پاسخ اين سئوال در بادی امر بديهی می نمايد: سيستمی که خود را جمهوری اسلامی می خواند بايد اصلاح شود تا آنچه که از مردم ايران دريغ داشته به مردم برگردانده شود. و آن «دريغ شده ها» کدامند؟: آزادی، دموکراسی، پلوراليسم و جامعۀ مدنی ـ يعنی «همۀ چيز های خوب» که در يک جامعۀ مدرن می توان انتظارشان را داشت. اما اين پاسخ ظاهراً بديهی، با ادکی تأمل بر سيستم احتجاجات نظريه پردازان گروه های اصلی و فعال اصلاح طلب در ايران (و شاخه های آن در خارج از کشور)، بلافاصله رنگ می بازد و، با تأسف بسيار، در می يابيم که اغلب رسيدن به آن مجموعۀ موسوم به «همۀ چيزهای خوب» ـ مثل دموکراسی، پلوراليسم، جامعۀ مدنی و حقوق بشر ـ هدف اصلی مهمترين و پر سر و صدا ترين اصلاح طلبان ما نيست و مجموعۀ مزبور صرفاً وسيله ای مصلحتی برای حفظ يک امر بالاتر از همۀ اين ها بشمار می رود که «حفظ کيان جمهوری اسلامی» نام دارد. آنگاه، وقتی که هدف چنين باشد، آن مجموعۀ «چيزهای خوب» به وسائلی برای حفظ کيان جمهوری اسلامی تبديل شده و دارای «ارزش فی نفسه» نخواهند بود. يعنی، در نزد اغلب اصلاح طلبان اصلی و فعال، دموکراسی خوب است اگر بتواند به «حفظ کيان جمهوری اسلامی» کمک کند، يا جامعۀ مدنی اگر به «حفظ کيان جمهوری اسلامی» نيانجامد نمی تواند امری قابل تعقيب و خواستی باشد، و...
  اصلاحات، مصلحت، ضرورت، اسماعیل نوری اعلا ,

گرامی مقدم : نحوه شمارش آرای تهران ابهام دارد
اسماعیل گرامی مقدم نماینده کنونی بجنورد در مجلس شورای اسلامی که از حوزه انتخابیه تهران در انتخابات مجلس هشتم شرکت کرده بود به "نواندیش" گفت : شمارش آرای انتخابات مجلس در تهران ابهام دارد. وی افزود : براساس گزارش نمایندگان نامزدها اینجانب در 443 صندوق دارای 35233 رای بوده ام حال چگونه ممکن است که در مجموع کل صندوق های حوزه انتخابیه تهران که نزدیک به 4000 صندوق است حدود 49هزار رای آورده باشم؟
  گرامی , مقدم , شمارش , آرا , تهران , ابهام , اسماعیل , نماینده , بجنورد , مجلس , شورا ,

وسوسهء غرب و نوانديشان دينی
«نوانديشی» ـ بی هرگونه ارزشيابی ـ در هر دين و مسلکی يک جريان رودخانه وار است که گاه به زمين صاف می رسد و حرکتش چندان به چشم نمی خورد و گاه به پرتگاهی بر می خورد و خروشان فرو می غلطد و همه کس را از وجود خود آگاه می سازد. به عبارت ديگر، نوانديشی مذهبی همواره در جهت تطبيق هنجارهای مذهبی با مقتضيات و شرايط روز حرکت می کند و، در نتيجه، چند و چون آن را اين «مقتضيات» تعيين می کنند. در اين مقاله کوشش من آن است تا نشان دهم که در سی سالهء اخير، به لحاظ تغيير ماهوی «مقتضيات» معاصر، رود ـ وارهء نوانديشی جاری در بستر سنگلاخی تشيع امامی در ايران نيز، هم بکلی تغيير بستر داده و هم به سوی افق های کاملاً بی سابقه ای حرکت می کند که نتايج نامنتظر و غافلگير کننده ای خواهد داشت. اما نخست بگويم که بررسيدن جامعه شناختی جريان «نوانديشی» ربطی به برخورد انتقادی با آن ندارد. و بيشتر کوششی است برای درک و توضيح آن. از اين منظر که بنگريم ـ بصور طبيعی ـ می توانيم ديد که در پی انقلاب 57، حکومت اسلامی مستقر در ايران زمينهء تحولات عمده ای در انديشهء مذهبی را فراهم ساخته و، در عين حال، آدميان متحول شدهء بسياری را آفريده است ـ آدميانی که روزگاری جان بر کف و کف بر لب، برای اجرای فرمان امام شان، حد می زدند و دايم الذکر «نابود بايد گردد» بوده اند، دانشگاه ها را بسته اند، قواعد امر به معروف و نهی از منکر جاری ساخته اند، و سازمان امنيت اسلامی براه می انداخته و شکنجه داده اند و...، در عين حال، در طی مسيری سی ساله، با اغتنام فرصتی که برای مطالعه و غور جهان و سير آفاق و انفس داشته اند، رور بروز بيشتر به خرافه زدگی، دروغ آلودگی و در جهل پروردگی باورهای خود پی برده و رفته رفته چشم شان به روشنائی دنيای متمدن عادت کرده، مفاهيم مدرن را دريافته و به منطق ارگانيک انديشه های خردمدار پی برده و ـ در يک کلام ـ «متحول» شده اند. تا اينجای کار البته هيچ اتفاق بدی نيفتاده است. حافظ هم سفارش کرده است که «رندی آموز و کرم کن، که نه چندان هنر است / حيوانی که ننوشد می و انسان نشود». بله، همهء انسان ها حيوان به دنيا می آيند و جز «خور و خواب و خشم و شهوت» کوله باری با خود ندارند و آنگاه، در مسير آنچه «اجتماعی شدن» نام دارد، راه و رسم زيستن در جوامع انسانی را فرا می گيرند. اما اين فرا گيری لزوماً با علم آموزی همراه نيست و جامعهء برآمده از هزاران سال خردگريزی و جهل هنوز و همچنان در زهدان خود حمال جهل ظلام و فکر جاهلانه است، کف اش را فرش خرافه های صد من يک غاز پوشانده و سقفش را دودهء اوهام سياه کرده است. پس، يعنی، می توان اجتماعی شد و در تعريف حافظ همچنان «حيوان» ماند. و راهپيمائی از اين حد حيوانيت تا آن حدی که انسانيت خوانده می شود (و سعدی شيراز دعوت کرده تا از طيران بخاطر پای بندی به شهوت به در آئيم تا «طيران آدميت» را ببينيم) راه دراز و شرط و شروطی بی شمار پيش روی ما است که حافظ آن را در ظل «رندی آموختن» و «کرم کردن» جمع بندی می کند. اصلاً کسی که تحول نيابد و فکر عوض نکند و از گهواره تا گور يک حرف را تکرار نموده و يک راه را رفته باشد اصلاً آدم نيست. روانشناسی و جامعه شناسی امروز ـ و اساساً «علم» امروز ـ پذيرش گريناپذير
  اسماعیل نوری علا , نواندیشی دینی ,

شعری از اسماعیل خویی به نام « اکبر محمدی»
ندارد
  اسماعیل خویی , اکبر محمدی ,