کسی این هنرمند دوست داشتنی را یادش می آد؟رو تک درخت خونه یه یاکریم نشسته/با زهر تیر صیاد بال و پرش شکسته--
زارو پریشون شده تاب و توون نداره/دیگه توی وجودش یه ذره جون نداره--
غصه نخور یاکریم یا کریم دوباره پر می گیری/اگه بشی نا امید نا امید زدست غم می میری--
منم دلم شکسته غم به دلم نشسته/هیچکی تو این زمونه به عشقم دل نبسته--
منم یه نیمه جونم ، منم بی همزبونم/قصه ی بی کسی رو یه عمریه می خونم--
غصه نخور یاکریم یا کریم دوباره پر می گیری/اگه بشی نا امید نا امید زدست غم می میری--
تو خوب میشی پر می زنی دوباره/به یارخود سر می زنی دوباره--
منم که باید شب و روزبسوزم/یه عمری چشمامو به در بدوزم--
غصه نخور یاکریم یا کریم دوباره پر می گیری/اگه بشی نا امید نا امید زدست غم می میری

شعر , تهران , هنرمند , یاکریم , شعر جاهلی ,
تهرون ,