مرا به خاطر بسپار        بازیابی رمز عبور    ثبت نام در سایت
برچسب ها : زندانی + ( نتایج : 50 لینک )
«غسل خون» ؛ اعدام زندانيان سياسی در سال ۱۳۶۷
دهه اول شهريورماه يادآور رويدادی است که برخی پژوهشگران آن را شگفت آورترين رويداد ايران امروز و خانواده های آسيب ديده آن را فاجعه ای باور نکردنی می دانند. رويدادی که اگر چه دو دهه از آن می گذرد و بيستمين سالگرد آن همين روزها در داخل و خارج از کشور برپاست اما هنوز حتی خانواده های آسيب ديده، از چرايی و چگونگی آن آگاهی های اندکی دارند. در «کشتار مخفيانه» يا «اعدام های جمعی زندانيان سياسی» در زندان های جمهوری اسلامی ايران در تابستان و پاييز ۱۳۶۷، چندين هزار تن زندانی که پايان دوران محکوميت اعلام شده خود را می گذراندند، برخی از آنان مدت محکوميتشان روزها و ماه ها قبل به پايان رسيده بود، به کام مرگ فرستاده شدند. اما نه تنها مسئولان هيچ گاه به طور رسمی در اين باره سخن نگفته اند بلکه پرسش های خانواده های زندانيان اعدام شده نيز هرگز پاسخ روشنی نگرفته است. اگر ديگرانی هم به اين رويداد اشاره کرده اند، ناگزير به پرداخت تاوان های سنگينی شده اند. «غسل خون و پاکسازی درونی» يرواند آبراهاميان، پژوهشگر ايرانی تبار و استاد تاريخ دانشگاه نيويورک، در نشريه «مهرگان» شماره تابستان ۱۳۷۷ يعنی ده سال پس از واقعه، اين گونه به ريشه يابی اين حادثه می پردازد: «شگفت آورترين رويداد ايران امروز در تابستان ۱۳۶۷ اتفاق افتاد. برای نخستين بار در ايران صدها نفر برای اين که به خدا، جهان پس از مرگ و رستاخيز اعتقاد ندارند، اعدام شدند و حتی شمار بزرگتری به نام محارب با خدا پای چوبه های دار رفتند.» بر اساس نوشته های اين پژوهشگر ايرانی تبار«اين اعدام های مخفيانه با فتوای پر سر و صدايی در محکوم ساختن سلمان رشدی به جرم ارتداد مقارن بود. پاسخ واقعی در مورد اعدام های جمعی را بايد در فعل و انفعالات درون حکومت جست وجو کرد. با پذيرش آتش بس، آيت الله خمينی ناگهان دريافت ريسمان پربهايی را که به وسيله آن گروه های ناهمگون پيروان او با هم پيوند يافته بودند، از دست داده است.» به گفته آقای آبراهاميان، به منظور تحکيم مبانی وحدت در دستگاه حاکم، آيت الله خمينی سياست دو سويه ای را طراحی کرد که يک وجه آن فتوای اعدام سلمان رشدی و وجه ديگرش همين اعدام ها بود. وی می نويسد:« اين همه خونريزی با اين هدف برپا شد که هم يک غسل خون باشد و هم يک پاکسازی درونی. اين هدف با مجبور شدن آيت الله منتظری به استعفا به عنوان جانشين آيت الله خمينی به تحقق پيوست». عملیات مجاهدین خلق تيرماه سال۱۳۶۷، جمهوری اسلامی ايران آمادگی خود را برای پذيرش قطعنامه ۵۹۸ سازمان ملل متحد اعلام کرد اما عراق هنوز در
  اعدام زندانیان سیاسی سال 67 , قتل عام ,

افشای يک سند از دفتر خامنه ای در خصوص بی گناهی سه زندانی بهائی
به پيوست دو سند متعلق به دفتر مقام رهبري [ علی خامنه ای] مي باشد که به دست اين مجموعه رسيده است ، طبق سند افشا شده در رابطه با فعاليت هاي انسان دوستانه ي 54 نفر بهايي در شيراز که در آگوست 2007 به اتهام اقدام عليه امنيت ملي بازداشت شده بودند، اين افراد " بي گناه " مي باشند. لازم به ذکر است 3 نفر از آنها به نام هاي رها ثابت، هاله روحي و ساسان تقوا که هم اکنون 10 ماه از 4 سال حکم خود را گذرانده اند ، همچنان در يکي از بازداشتگاههاي اطلاعات ( معروف به پلاک 100 ) که تنها براي بازجويي و بازداشتهاي موقت از آن استفاده مي گردد ، محبوسند. 51 نفر ديگر نيز به يک سال حبس تعليقي محکوم شده اند که طبق اظهارات سخنگوي قوه ي قضاييه عليرضا جمشيدي بايد در کلاسهاي سازمان تبليغات اسلامي کشور حضور يابند.
  افشای سند دفتر خامنه ای بی گناهی سه زندانی بهائی ,

به دنبال انتقاد از ردصلاحيت‎ ‎ها و مرگ يک دانشجو: امام جماعت مسجد سنندج ناپديد شد!
امام جماعت مسجد قباي سنندج از دو هفته پيش و بدنبال سخنراني انتقادآميزش در خطبه هاي نماز جمعه اين شهر، ‏ناپديد شده و هيچ کس از سرنوشت وي اطلاعي ندارد...به گفته ي سوران حسيني فعال دانشجويي ساکن سنندج، ايوب گنجي در آخرين سخنراني اش در خطبه هاي نماز جمعه، ‏نسبت به رد صلاحيت گسترده ي کانديداهاي مجلس هشتم، مرگ مشکوک ابراهيم لطف اللهي در بازداشتگاه و نيز ‏افتتاح بنياد الغدير دركردستان ـ که گفته مي شود ترويج فرهنگ مهدويت در بين مردم سني مذهب سنندج را دنبال مي ‏کند ـ انتقاد کرده بود. ‏ مراجع امنيتي و انتظامي بازداشت اين روحاني جوان را رد کرده اند. اين تکذيب، نگرانيهاي زيادي را در ميان فعالان ‏مذهبي سنندج دامن زده است و برخي فعالان از آن بيم دارند که ايوب گنجي سرنوشتي مشابه ابراهيم لطف اللهي پيدا ‏کند؛ابراهيم لطف اللهي دانشجوي 27 ساله اي بود که در بازداشتگاه سنندج به طور مشکوکي جان سپرد و سپس ‏نيروهاي امنيتي جنازه ي او را بدون اطلاع خانواده اش دفن کردند. ‏
  امام جماعت , سنندج , ایوب گنجی , ابراهین لطف اللهی , دستگیری , شکنجه , کردستان , زندانی سیاسی , سرکوب ,

شکنجه های وحشیانه علیه زندانیان زندان اصفهان
بنابه گزارشات رسیده از واحد 2 زندان مرکزی دستگرد اصفهان ،یکی از زندانیان بنام حبیب باقریان 27 ساله روز جمعه 10 آبان ماه به سلول انفرادی که احتمالا جهت اجرای حکم اعدام است منتقل گردید. آقای حبیب باقریان در حدود 3 سال پیش دستگیر و به زندان اصفهان انتقال یافت.حکم اعدام او اخیرا تایید شده است.و انتقال او به سلولهای انفرادی باعث نگرانی سایر زندانیان شده است. او روز جمعه 10 آبان ماه به ضن اینکه قصد فرار از زندان را دارد به سلولهای انفرادی واحد 2 این زندان انتقال یافت.او توسط مامورین حفاظت و اطلاعات زندان به شدت در سلولهای انفرادی مورد شکنجه قرار داشت که در اثر این شکنجه ها از ناحیه سر آسیب جدی دیده است و دچار خونریزی شده،ولی آنها تا به حال از انتقال به بهداری و تحت درمان قرار داد وی خوداری می کنند . شدت شکنجه آقای باقریان به حدی بود که در طی ساعات شب صدای ناله ها و زجه های او در بند شنیده می شد. آقای حبیب باقریان بنابه گفتۀ خانواده اش ورزشکار می باشد و به دلیل ایستادگی و درگیری با بسیجهای محل سکونتش باعث شده که به او حکم اعدام بدهند. حبیب باقریان به دستور بنائی و گرجی رئیس و معاون حفاظت و اطلاعات زندان به سلولهای انفرادی انتقال یافت و توسط همین افراد مورد شکنجه وحشیانه قرار گرفت. فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، صدور احکام اعدام که هدفی جزء ایجاد رعب و وحشت در جامعه می باشد را محکوم می کند و از تمامی سازمانهای بین المللی خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن اعدامها در ایران است. 13 آبان 1387 برابر با 3 نوامبر 2008 گزارش وضعیت زندانی فوق به سازمانهای زیر ار سال گردید 1-عفو بین الملل 2- شورای حقوق بشر سازمان ملل 3- کمیسر عالی حقوق بشر 4- دیدبان حقوق بشر 5. سازمان جهانی علیه شکنجه
  زندانیان زندان اصفهان , شکنجه ,

زندانی اول
اولین کاریکاتور از سری کاریکاتورهای زندانی ها از مانا نیستانی
  کاریکاتور , مانا نیستانی , زندانی ها ,

پنج زنداني سياسي فراموش شده : ‏17 سال حبس براي حضور در خاوران
خانواده هاي 5 زنداني سياسي که به دليل شرکت در مراسم سالگرد اعدام زندانيان سال 67 دستگيرو به حبس هاي ‏طولاني مدت محکوم شده اند، با انتشار نامه اي خواستار رسيدگي به وضعيت آنان شدند.‏ محمد علي منصوري، علي صارمي، ميثاق يزدان نژاد، محسن نادري و حميده نبوي 5 نفري هستند که پس از ‏يکسال در گيري با مراجع قضايي و امنيتي،اکنون با احکام سنگيني مواجه شده اند. اتهام اين پنج نفر شرکت در ‏مراسم سالگرد اعدام هاي گسترده زندانيان سياسي در سال 67 در گورستان خاوران است. اتهامي که از يک تا ‏هفده سال17 حبس براي آنان درپي داشته است. ‏ بر همين اساس خانواده هاي زندانيان سياسي با انتشار نامه اي سرگشاده خطاب به سازمان هاي بين المللي و ‏نهادهاي حقوق بشري ضمن توضيح وضعيت بازداشت شدگان، خواستار توجه نهادهاي حقوق بشري به آنها شده ‏اند. ‏ به گزارش کميته گزارشگران حقوق بشر، در ابتداي نامه خانواده ها آمده است: "شهريور ماه سال گذشته در پي ‏برگزاري مراسم نوزدهمين سالگرد قتل عام زندانيان سياسي، وزارت اطلاعات جمهوري اسلامي ايران اقدام به ‏بازداشت گسترده ي شرکت کنندگان در اين مراسم نمود. که در پي آن آقايان محمدعلي منصوري، علي صارمي، ‏ميثاق يزدان نژاد و علي نادري همچنان در بندند". ‏ در ادامه اين نامه با تشريح وضعيت "محمدعلي منصوري" که در روز 11 شهريور ماه سال گذشته و 2 روز پس ‏از برگزاري مراسم خاوران بازداشت شده است آمده: "وي نزديک به 4 ماه در سلول هاي انفرادي تحت شکنجه ‏هاي شديد روحي و جسمي قرارگرفت. در اولين دادگاه که در تاريخ 13/5/1387 برگزار شد، اتهامات اوليه که ‏پيرامون شرکت در مراسم بود، حذف گرديد و اتهاماتي غيرواقعي و دروغين به وي نسبت داده شد که سرانجام پس ‏از 13 ماه بلاتکليفي ناشي از بازداشت موقت غير قانوني، حکم سنگين 17 سال زندان به همراه تبعيد براي وي ‏صادر شد". ‏
  زندانی سیاسی , خاوران , محمد علي منصوری , علي صارمی , ميثاق يزدان نژاد , محسن نادری , حميده نبوی ,

یکسال زندان برای یعقوب یادعلی
دادگاه تجدیدنظر استان كهگیلویه و بویراحمد در یك اقدام بی‌سابقه حكم دادگاه بدوی یعقوب یادعلی را تشدید و مجازات تعلیقی را به یک سال مجازات زندان تبدیل كرد. به گزارش ایسنا وكیل مدافع یعقوب یادعلی داستانویس گفت: «حكم صادره از دادگاه تجدیدنظر را دریافت كردم اما متوجه شدم كه این دادگاه برخلاف روال قانونی كه حق تشدید مجازات را ندارد، ۹ ماه مجازات تعلیقی این نویسنده را به مجازات تعزیری تبدیل كرده و جمعاً او باید یك سال زندان را سپری كند.» صالح نیکبخت افزود: «موكلش باید به خاطر مطالب كتابی كه از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اجازه انتشار گرفته، یك سال را در زندان بگذراند» یعقوب یاد‌علی، نویسنده داستان "زنی كه نبود" شهریور ماه امسال به اتهام توهین به یکی از اقوام محاکمه شد.
  یعقوب یادعلی , زندانی سیاسی , محاکمه ,

خطر مرگ بابک دادبخش، زندانی سیاسی، را تهدید می کند
زندانی سیاسی بابک دادبخش که ۴٣ روز است با لبانی دوخته در اعتصاب غذا به سر میبرد شب گذشته بعلت عارضه عفونت دستگاه گوارشی دچار تب و لرز و بیهوشی گردید . اما بهداری زندان بعلت نبودن کادر پزشکی در شب از پذیرش نامبرده خودداری نمود . و متاسفانه صبح امروز مورخ ٣/۱۲/٨۶ که نامبرده به بهداری زندان جهت رسیدگی منتقل گردید ، بهداری زندان اعلام نمود از پذیرش نامبرده تا زمان پایان دادن به اعتصاب غذایش خودداری خواهد نمود. و حتی از دادن ماده ضدعفونی کننده بتادین جهت ضدعفونی نمودن عفونت لبهای بریده شده وی خودداری نمودند. بابک دادبخش جهت رسیدن به خواسته های قانونی و انسانی خود مبنی بر پایان دادن به تبعیدهای مکرر و انتقال به زندانهای مختلف بدون توجیح و توضیح قانونی (۲۱ بار انتقال تا کنون) و پایان دادن به ممنوعیت تلفن و ملاقات وی و استرداد جزوات و دستنوشته های ضبط شده خود دست به اعتصاب غذا زده است . شایان ذکر است وی از منجمله افرادی است که در تدوین کتاب لانه فساد از انتشارات این مجموعه همراهی داشته است و هم اکنون نیز جهت این موضوع تحت فشار میباشد. وی ۴٣ روز است در اعتصاب غذا با دوختن لبانش به سر میبرد، هم اکنون نخهای استفاده شده جهت لب دوزی پس از ۴٣ روز لبانش را بریده است و به سلسله اعصاب وی آسیب رسانیده است، لبانش متورم گردیده است، روده های نامبرده عفونت نموده است و این عفونت در غالب تب و لرز خودنمایی میکند. ضربان قلب و نبض وی ناهماهنگ است و پزشکان بیم سکته مغزی وی را داده اند. نامبرده قادر به راه رفتن نمیباشد و بینایی خود را نیز تا حد زیادی از دست داده است...
  زندانی سیاسی , مرگ , بابک دادبخش , لبان دوخته , اعتصاب غذا , نقض حقوق بشر ,

نامه جمعی از فارغ التحصیلان شریف به هاشمی شاهرودی: همکلاسي هايمان را آزاد کنيد
‏225 نفر از فارغ التحصيلان نخبه دانشگاه صنعتي شريف که در آمريکا و کانادا به فعاليت هاي پژوهشي اشتغال ‏دارند، با ارسال نامه اي سرگشاده به آيت الله شاهرودي، رييس قوه قضايه، خواستار آزادي همکلاسي هاي زنداني ‏خود شدند.‏ اين دانشجويان خاط نشان کرده اند: هفته هاست که سه دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف به همراه جمعی از ‏دانشجویان سایر دانشگاهها در زندان به سر میبرند. مهندس کیوان امیری الیاسی، ورودی ۱۳۸۱ کارشناسی ‏صنایع و دانشجوی ورودی ۱۳۸۵ کارشناسی ارشد صنایع دانشگاه صنعتی شریف از ۱۲ آذر ۱۳۸۶ ، مهندس ‏مهدی اللهیاری دانشجوی کارشناسی ارشد ورودی ۱۳۸۴ مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف از ۲۰ آذر ‏‏۱۳۸۶ و سروش ثابت، دانشجوی ورودی ۱۳۸۲ علوم کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف از ۲۴ دی‌ماه ۱۳۸۶ ‏بازداشت شده اند.‏...
  هاشمی شاهرودی , دانشگاه شریف , نامه , زندانی سیاسی , دانشجو ,

ضرب و شتم یک زندانی که منجر به شکسته شدن پای او گردید
بنابه گزارشات رسیده از بند 1 زندان گوهرداشت کرج آقای فرهنگ پور منصوری یکی از زندانیان این بند بخاطر وضعیت بد جسمی خود خواستار انتقال به بهداری زندان می شود ، ولی یکی از زندانبانان بنام کاظم قوچانی بدلیل خصومت شخصی که با او دارد از اعزامش به بهداری زندان خوداری می کند. آقای فرهنگ پور منصوری نسبت به این رفتار غیر انسانی او اعتراض می کند ، قوچانی در قبال این اعتراض دستورمی دهد که او را به مدت یک هفته به سلول انفرادی منتقل کنند . آقای پور منصوری در برابر این بی عدالتی و حق کشی که در حق او روا داشته شده دست به اعتراض می زند و از رفتن به سلول انفرادی خوداری کرد، ولی توسط فردی بنام حسین دفتری از زندانبانان این زندان مورد ضرب و شتم قرار می گیرد ، و بنابه گفته خانواده او در اثر این ضرب وشتم پای او شکسته می شود و با پای شکسته شده و بدون درمان به سلول انفرادی منتقل می شود و مدت زمان نگهداری او در سلول انفرادی به 2 هفته افزایش می یابد، او علیرغم گذشت بیش از 2 هفته همچنان در سلول انفرادی بسر می برد، و می بایست درد های طاقت فرسای شکستگی پایش را تحمل کند. سلول انفرادی که او در آن نگهداری می شود فاقد هرگونه امکانات بهداشتی است و از بودن جانواران موذی مانند شپش رنج می برد، البته برای هر چه بیشتر تحت فشار قرار دادن زندانیان و بخصوص زندانیان سیاسی از حل وفصل امکانات بهداشتی زندان خوداری می کنند و از بین بردن شپش در بندهای 1،4 ، 6، 7 و سایر بندها خوداری می کنند. خانواده پور منصوری نزدیک به 6 ماه است که اجازه ملاقات با فرزندانشان فرهنک و شهرام را نیافته اند ،علت آن به خاطر خصومت شخصی است که کاظم قوچان با فرزندان این خانواده دارد در چند ماه اخیر حکم اعدام آنها به 15 سال زندان تقلیل یافته و این مسئله در رسانه های دولتی انعکاس گردیده ولی هنوز به طور رسمی به آنها ابلاغ نگردیده است. در پی تشدید فشار بر علیه زندانیان و بخصوص زندانیان سیاسی، با شروع سال جدید زندانیان باید برای داشتن امکانات اولیه و برق در سلولها و بودن در سلول خود مبالغی سنگینی را به زندان پرداخت کنند. این در حالی است که زندانیان سیاسی اکثرا سرپرست خانواده هستند و در بعضی موارد زمان دستگیری اموال آنها مصادره گردیده. فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،ضروب وشتم زندانیان که منجر به شکستگی اعضای بدن آنها می شود، انتقال به سلول انفرادی،محروم کردن از امکانات اولیه درمانی،ممنوع الملاقات کردن آنها و اخاذی از زندانیان سیاسی که بی گناه در زندانهای این رژیم بسر می برند را محکوم می کند و از سازمانهای حقوق بشری خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن به نقض سیسماتیک حقوق بشر در ایران است. فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران 19 اسفند 1386 برابر با 9 مارس 2008 شرایط زندانیان سیاسی فوق به سازمانهای زیر گزارش شد 1- عفو بین الملل 2- شورای حقوق بشر سازمان ملل 3- کمیسر عالی حقوق بشر 4- دیدبان حقوق بش
  ضرب و شتم یک زندانی که منجر به شکسته شدن پای او گردید ,

نگرانی برای سلامتی عباس امیر انتظام
خبر شدیم که وضع جسمی مهندس عباس امیر انتظام سخنگوی اولین دولت انقلاب و سفیر پیشین جمهوری اسلامی در کشور سوئد به دلیل عوارض بازمانده از حبس ۲۸ ساله، به وخامت گرائیده و در آستانه یک عمل جراحی سنگین قرار گرفته است. عباس امیرانتظام یک از مشهورترین زندانیان سیاسی بعد از انقلاب است که ظاهرا به دلیل ارتباط با کشورهای بیگانه ولی در حقیت به سبب اقدام برای انحلال مجلس خبرگان به اعدام محکوم شد ولی با تلاش مهدی بازرگان این حکم به حبس ابد تبدیل شد. امیر انتظام در جوار سخنگوئی دولت بازرگان، مترجمی مهندس بازرگان را در مذاکراتش با ویلیام سولیوان سفیر وقت امریکا و مقامات دیگر امریکائی عهده دار بود لیکن پس از اشغال و گروگانگیری در سفارت امریکا در تهران این امر جاسوسی برای سیا تعبیر شد و وی برای محاکمه به دادگاه انقلاب تسلیم شد. عباس امیر انتظام که ۲۸ سال از عمر خود را در زندان قصر و اوین گذرانده پس از سفر “گالیندوپل” نماینده حقوق بشر سازمان ملل به ایران از زندان به یکی از منازل تحت اختیار وزارت اطلاعات منتقل و سپس آزاد شد. وی در این سالها هیچگاه اتهام خود را نپذیرفته و خواهان محاکمه عادلانه و اعاده حیثیت خود بوده است. وی پس از آزادی همه تلاش خود را معطوف آگاهی دادن از زندانیان سیاسی و مسائل حقوق بشر کرده بود.
  عباس امیر انتظام , زندانی سیاسی ,

عکس هایی از برگزاری مراسم تحویل سال ۱۳۸۷ در مقابل زندان اوین
خبرنامه امیرکبیر: همانطور که خانواده های دانشجویان زندانی پیشتر اعلام کرده بودند، این خانواده ها همراه با تعدادی از فعالین سیاسی و دانشجویی مراسم تحویل سال نو را در مقابل زندان اوین، شکنجه گاه دانشجویان زندانی، برگزار کردند.به گزارش خبرنامه امیرکبیر، پیش از این خانواده های ۸ تن از دانشجویان زندانی احسان منصوری، احمد قصابان، مجید توکلی، صباح نصری، هدایت غزالی، سعید فیض الله زاده، ابولفضل جهاندار و سعید درخشندی اعلام کرده بودند، امسال سفره هفت سینشان را در مقابل زندان اوین پهن خواهند کرد. نزدیکترین محلی که فرزندانشان را به حبس کشیده اند، آن هم به جرم نابخشودنی: این که جرات کرده اند تفکری مستقل داشته باشند و خواسته هایشان را با صدایی رسا بیان کنند. مونس این مادران دلشکسته در این سفره دلتنگی، کتاب قرآن بود که با دلی پر درد به آیات آن پناه می برند. آنجا که می فرماید: «خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی دهد مگر آن که خودشان بخواهند.» با خود می اندیشند، باید برخاست، باید کاری کرد…..
  ایران , نوروز , سال تحویل , هفت سین , زندان اوین , دانشجویان دربند , زندانی سیاسی ,

وضعیت جسمی پنج زندانی علوی مذهب در زندان ارومیه بسیار وخیم گزارش شده است
حکم قطعی مبنی بر ۱۳ سال تبعید به زندان یزد در مورد سهندعلی و بخشعلی محمدی و عباداله قاسم زاده سه زندانی علوی زندان ارومیه دیروز ۱۳ مهر ماه ۱۳۸۶ در حالی به آنها ابلاغ شد که آنها در بیستمین روز اعتصاب غذای خود در اعتراض به رفتار ناشایست مسئولین زندان اورمیه و احکام صادره از طرف دادگاه قرار داشته اند. ...........
  وضعیت جسمی پنج زندانی علوی مذهب زندان ارومیه بسیار وخیم گزارش ,

اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی و مدنی کرد در کل زندانهای کشور
زندانیان سیاسی و مدنی کرد در تمام زندان های کشور، با امضای بیانیه ای اعلام کردند که از روز دوشنبه در تمامی زندان ها اعتصاب غذایی سراسری را آغاز می کنند. زندانیان سیاسی کرد طی بیانیه ای "خطاب به انسانیت" برگزیدن اعتصاب غذا را اقدامی برای "بازپس گیری جسممان و فراتر بردنش از (زندان) و پیوند دادن آن با خواست رهایی" وصف نموده اند. آنان هم چنین اظهار داشته اند این اعتصاب غذا را جهت "شرمگین" ساختن حاکمیت، معطوف ساختن افکار عمومی به شرایط دشوار زندان، وضعیت فعالین مدنی کرد و وضعیت حقوق بشر در کردستان، سازمان داده اند. یکی از زندانیان سیاسی و مدنی کرد با اشاره به فشارهای زیاده از حد حاکمیت به ویژه بر فعالان سیاسی و مدنی کرد و صدور احکام اعدام 8 تن از این فعالان و همچنین تشدید فشار بر بقیه زندانیان، اهداف این اعتصاب غذا را چنین شرح داد:
  ایران , حقوق بشر , اعتصاب غذای سراسری , زندانیان سیاسی و مدنی کرد , زندانهای کشور ,

گفت و گو با همسر اسانلو: فشارهاي عصبي اسانلو را به اين روز انداخته
منصور اسانلو، رئيس هيئت مديره سنديکاي شرکت واحد اتوبوس راني تهران، به دليل عمل سنگين جراحي چشم ‏و فشارهاي عصبي در روزهاي اخير، در بخش ويژه مراقبت هاي قلبي، سي سي يو، بيمارستان لبافي نژاد تهران ‏بستري شد.‏ پروانه اسانلو، همسر اين فعال سنديکايي ديشب درگفت و گو با روز با تاييد اين مطلب اظهار داشت: "يکي ‏ازدلايل بستري شدن آقاي اسانلو در سي سي يو، عمل سنگين جراحي چشم او بود که در آن، استفاده زيادي از ‏داروي بيهوشي شد."‏ رييس هيات مديره سنديکاي کارگران شرکت واحد اتوبوس راني تهران چند هفته قبل براي انجام عمل جراحي بر ‏روي چشم چپ او که در جريان بازداشتش در سال گذشته آسيب ديده بود، از زندان اوين به بيمارستان لبافي نژاد ‏منتقل شده بود.‏ اين فعال سنديکايي در تير ماه سال گذشته بازداشت و به اتهام اقدام عليه امنيت ملي، به پنج سال زندان محکوم شد. ‏اتهام و حکمي که اعتراض منصور اسانلو، خانواده، وکلا و تشکل هاي کارگري درايران و سازمان هاي کارگري ‏جهان را در پي داشت. ‏ پروانه اسانلو علت ديگر بستري شدن و تشديد وخامت وضعيت جسماني همسرش را فشارهاي عصبي اخير بر وي ‏ذکر کرد و گفت: "حضور ماموران ويژه در جلوي اتاق بخش سي سي يو و اصرار آنان مبني بر اينکه دستور ‏دارند که با حضور بر بالاي سر منصور اسانلو، مراقب او باشند، باعث شده است که آقاي اسانلو در اين شرايط، ‏فشار عصبي زيادي را متحمل شود."‏ اين دوعامل، به گفته خانم اسانلو، باعث افزايش ضربان قلب همسرش شده است.‏
  منصور اسانلو , زندانی سیاسی , شکنجه , زندان ,

شکنجه های وحشیانه علیه یک زندانی سیاسی در زندان گوهردشت
بنابه گزارشات رسیده از زندان گوهرداشت کرج، روز پنجشنبه 2 خرداد ماه بهروز جاوید طهرانی در اثر شدت شکنجه های وحشیانه که علیه او بکار برده بودند به بهداری زندان منتقل شد. آقای جاوید طهرانی در حالی که 2 پاسدار زیر بغل او را گرفته بودند ، به بهداری زندان منتقل گردید. او شدیدا شکنجه شده بود و آثار شکنجه ها بر سمت راست جهره اش و گردنش که در حال خونریزی بود مشهود بود. آقای جاوید طهرانی در اثر این شکنجه ها قادر به راه رفتن نبود و شرایط ......
  شکنجه های وحشیانه علیه یک زندانی سیاسی در زندان گوهردشت ,

جمهوری اسلامی، حکومتی که شهروندانش را تیغ میزند
داشتم فکر می کردم که اگر عوض این کمک های میلیون دلاری رژیم به تروریست های فلسطینی و لبنانی و کمک های بلاعوض به سوریه و عراق و خرج های میلیاردی در کشورهای آمریکای لاتین و دیگر بریز و بپاش ها، این پول ها خرج کمک به زندانیانی میشد که به خاطر مقروض بودن در زندان هستند آیا حتی یک نفر هم در زندان باقی می ماند؟بنابر اظهارات مسئولین رژیم هم اكنون چهار هزار نفر به علت ناتوانی در پرداخت دیه در زندان ها به سر می برند؛ اکثر این افراد که در زندان هستند نان آور خانواده هستند و زندان رفتن آن ها تاثیر مستقیم بر روی زندگی سایر اعضای خانواده دارد.اگر میزان بدهی هر شخص را سی میلیون تومان فرض کنیم جمع کل می شود صد و بیست میلیارد تومان، از زمان تشکیل دولت حماس میزان کمک های رژیم به این گروه تروریستی چیزی حدود دویست و پنجاه میلیون دلار بوده است که اگر هر دلار رو نهصد تومان در نظر بگیریم می شود دویست و بیست و پنج میلیارد تومان یعنی دو برابر میزان بدهی این چهار هزار نفر.فقط با نصف همین حاتم بخشی رژیم میشد زندگی چهار هزار خانواده ی ایرانی رو از مصیبت و بدبختی نجات داد
  جمهوری اسلامی , تروریست , تروریست های فلسطینی , تروریست های لبنانی , حماس , حزب الله , سوریه , عراق , فلسطین , لبنان , حمایت از زندانیان , دیه ,

تجمع اعتراضی خانواده های زندانیان سیاسی در مقابل اوین
بنابه گزارشات رسیده از بند ۳۵۰ زندان اوین در راستای شدت یافتن اقدامات سرکوبگرانه که به دستور وزارت اطلاعات علیه زندانیان سیاسی صورت می گیرد. ملاقتهای حضوری زندانیان سیاسی با خانواده های آنها لغو و به ملاقاتهای کابینی تبدیل شده است. خانواده های زندانیان سیاسی روز شنبه ۲ آذر ماه ساعت ۰۹:۰۰ صبح طبق روال معمول همیشگی برای ملاقات با عزیزانش به زندان اوین مراجعه نمودند که با یکی از پاسدارها که در مقابل درب ورودی ایستاده بود مواجه گردیدند. پاسدار بند با لحنی تهدید آمیز خطاب به خانواده ها گفت: ملاقاتها دیگر حضوری نیست و کابینی است. برخورد پاسدار فوق باعث اعتراض شدید خانواده ها گردید و خانواده نسبت به تشدید فشار بر خود و عزیزانشان که تنها به جرم شرکت کردن عزیزانشان در مراسم قتل عام زندانیان سیاسی بیش از یک سال در زندان بسر می برند و تعدادی از آنها تا به حال در بلاتکلیفی بسر می برند، و نسبت به محروم کردن آنها از ملاقات حضوری با عزیزانشان واکنش شدیدی نشان دادن.حضور این پاسداربند در روز ملاقات به منزله اجرای اقدامات سرکوبگرانه علیه خانواده ها است. وقتی که این پاسدار با اعتراضات خانواده ها مواجه شد شروع به تهدید خانواده ها نمود و با فریادهای وحشیانه می گفت که آنها را به زندان گوهردشت تبعید خواهیم کرد.
  تجمع اعتراضی , خانواده ها , زندانیان سیاسی , اوین ,

به اغما فرو رفتن یکی از زندانیان سیاسی در زندان گوهردشت
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران بنابه گزارشات رسیده از زندان گوهردشت کرج ، آقای امیر حسین حشمت ساران یکی از زندانیان سیاسی در روزهای اخیر وضعیت جسمی او به وخامت گرایید. او در حدود ساعت 14:00 به اغما فرو رفت و تا ساعت 20:00 در اغما بود. هنگامی که آقای ساران در اغما فرو رفته بود همبندیان آقای ساران به اغما فرو رفتن او را به زندانبانان گزارش نمودند ولی آخریان رئیس بند هیچگونه اقدامی برای انتقال ایشان به بهداری انجام نداد و سعی در اتلاف وقت را داشت پس از مدتی زندانیان سیاسی نسبت به عدم انتقال ایشان اعتراض نمودند. نهایتا زندانیان سیاسی ناچار شدن که او را بر بدوش خود حمل کنند و به بهداری زندان منتقل کنند . در بهداری زندان با بی توجهی و تعلل و عدم درمان جدی او مواجه بودند. آقای ساران پس از چند ساعت در اغما مجددا به هوش آمدن او از ناراحتی قلبی رنج می برد و برای دومین بار است که به خاطر ناراحتی قلبی که دارند به اغما فرو می روند . یکی از افرادی که بعنوان پزشک زندان می باشد با برخوردهای غیر انسانی و همانند زندانبانان با آقای ساران برخورد نمود و این در حالی که او لحظاتی بیش نبود که از اغما خارج شده بود.این فرد که فلاح نام دارد خطاب به یکی از زندانیان سیاسی که همراه آقای ساران بود گفت: اگر دفعۀ بعد چنین اتفاقی برای او افتاد دیگر اینجا نیارش . این در حالی که این زندانی دچار ناراحتی قلبی است و نیاز به آن دارد که به دور از استرس و فشارهای روحی مورد معاینه و تحت درمان قرار گیرد اینگونه با او برخورد می شود. لازم به یادآوری است که آقای امیر حسین حشمت ساران دبیر کل جبهۀ اتحاد ملی ایران که در راستای آزادی و دمکراسی فعالیت می کردند 5 سال پیش دستگیر و به اتهام تشکیل جبهۀ اتحاد ملی ایران ابتدا به 8 سال زندان محکوم گردید .آقای ساران در حالی که در زندان بسر می برد. بدلیل انتشار شرایط و وضعیتی که در زندان بر او روا داشته شده بود .پرونده های جدیدی علیه او تشکیل دادند و محکومیت او را از 8 به 16 سال افزایش دادند. فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،برخورد های غیر انسانی با زندانیانی سیاسی که در وضعیت جسمی حاد بسر می برند و در بستر بیماری می باشند را محکوم می کند و از دبیر کل سازمان ملل و تمای سازمانهای حقوق بشری برای پایان دادن به قتل وشکنجه وحشیانه و عدم درمان زندانیان سیاسی خواستار احاله پرونده نقض حقوق بشر این رژیم به شورای امنیت سازمان ملل برای اتخاذ اقدامات عملی جهت پایان دادن به اعدام زندانیان سیاسی ،اعدام کودکان،سنکسار،اعدامهای گروهی و قتل زندانیان سیاسی در ایران است. 12 آبان 1387 برابر با 2 نوامبر 2008 گزارش وضعیت زندانی سیاسی فوق به سازمانهای زیر ار سال گردید 1-عفو بین الملل 2- شورای حقوق بشر سازمان ملل 3- کمیسر عالی حقوق بشر 4- دیدبان حقوق بشر 5. سازمان جهانی علیه شکنجه
  زندانی , سیاسی , اغما ,

اسانلو: حتی یک کلمه هم از حقوق قانونی کارگران کوتاه نمی آیم
ایران برای ماست و من تا آخرین لحظه از اینجا تکان نمی‌خورم. آنقدر تلاش می‌کنیم تا مسئولینی که صداقت دارند به صداقت ما پی ببرند و آزادی لازم برای فعالیت‌های سندیکایی مهیا شود - در کجای دنیا زن و بچه یک کارگر را ساعت ۴ صبح از رخت خواب بیرون می کشند و به بازداشتگاه می برند؟! - من می‌گویم که بچه‌ی همین انقلابم و برای پیروزی نهضت تلاش کرده‌‌ام، ولی از شما می‌پرسم آقایان وزیر و نمایندگان مجلس که مرا متهم می کنند، چند بار توسط ساواک بازداشت شده یا تحت تعقیب قرار گرفته‌اند؟ - الان ایران روزی ۴ میلیون و سیصد هزار بشکه نفت به قیمت ۳۰ دلار می فروشد. خوب! این پول کجا می رود؟! کارگران نیشکر هفت تپه حقوق نگرفته‌اند و وقتی اعتراض می کنند با آنها برخورد می شود. شهرگان: چندی پیش بود که شنیدم باردیگر منصور اسانلو رئیس هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت اتوبوس‌رانی تهران و حومه برای جراحی چشم به بیمارستان لبافی‌نژاد منتقل شده‌بود. او که اکنون مدت چندین ماه است در زندان اوین بسر می‌برد به عنوان یکی از سرشناش‌ترین چهره‌های فعال در عرصه سندیکاهای کارگری و مبارزات صنفی شهرت یافته‌است. تلفن دوستی که می‌خواست به ملاقات اسانلو برود عطش دیدار و گپ و گفت با او را بیشتر کرد. آشنایی چند ساله با مردی که همیشه از بطن مبارزات صنفی و ضرورت شکل‌دهی نهادهای مدنی سخن می‌گفت و علاقمندی‌ام به پیگیری فعالیت‌های مربوط به سندیکای کارگران شرکت واحد، باعث شد تا ملاقات و احوالپرسی از این دوست به یک گفتگو بدل شود. منصور بیمار بود و به دستور پزشکان قلب در بخش مراقبت‌های ویژه نگهداری می‌شد ولی همه آنهایی که یک بار او را از نزدیک دیده‌اند تایید می‌کنند که گویا هیچ دردی نمی‌تواند او را از طرح دیدگاه‌ها و حقوقی که می گوید در انفلاب ۵۷ در کنار ملت ایران برای آن‌ها مبارزه کرده‌است باز بدارد. از او و برخی رفتارهای رادیکال انتقاد داشتم ولی پس از پاسخ‌ها و پایان گفتگو دیدم که حتی پزشکان، پرستاران و سربازان وماموران زندان هم به نظراتش احترام گذاشته و سندیکا را ضرورت حرفه خود می‌دانند.
  منصور اسانلو , زندانی سیاسی , سنديکاي کارگران شرکت واحد , زندان ,

نگرانی جهانی از وضعیت جسمی ارژنگ داوودی، زندانی سیاسی در زندان رجایی شهر
نهادها و سازمانهای حقوق بشر درایران در روزهای اخیر طی اطلاعیه هایی از وضعیت جسمانی ارژنگ داوودی زندانی سیاسی درزندان رجایی شهر کرج، که در اعتصاب غذا به سر می برند، ابراز نگرانی کردند. هادی قائمی از اعضای پیشین سازمان دیده بان حقوق بشر و یکی از سخنگویان «کمپین بین المللی برای حقوق بشر در ایران» در اینباره به رادیو فردا می گوید: «وضعیت زندانی های بسیاری در زندان های ایران در چند ماه اخیر بر اساس گزارش ها بسیار وخیم بوده و اخرین نمونه ان آقای ارژنگ داوودی است. که بر اساس گزارشات و خانواده ایشان در اعتصاب غذا به سر می برد. حکم ناعادلانه و بسیار طولانی پانزده ساله ای دارند. حدود پنج سال هست که در زندان می باشند در شرایط بسیار دشوار و وضعیت جسمانیشان وخیم است. و با این اعتصاب غذا جانشان در خطر است.» ارژنگ داوودی که از تاریخ سی ام فروردین ماه دست به اعتصاب غذا زده، در هفته گذشته در پی وخیم شدن وضع جسمانیش به بهداری زندان منتقل شد. همسر او نازنین داوودی می گوید در آخرین ملاقات او با همسرش وضع سلامتی او را بسیار نامناسب دیده است. ارژنگ داوودی درآبان سال هشتاد دو از سوی شعبه بیست و شش دادگاه انقلاب تهران به پانزده سال حبس و هفتاد ضربه شلاق متهم شد. از جمله اتهامات او، اقدام به تشکیل گروهی به نام «جنبش آزادی ایرانیان» و تهیه فیلم مستند« ایران ممنوع است».
  ارژنگ داوودی , زندانی سیاسی , زندان رجایی شهر ,

۴۶ روز اعتصاب غذا: جان ارژنگ داودی در خطر است
دبیرخانه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران: زندانی سیاسی ارژنگ داودی در چهل و ششمین روز اعتصاب غذای خود به سر میبارد . وی از تاریخ ٣۰/۱/٨۷ در پی تحقق خواسته های خود که عبارتند از : پایان روند غیرقانونی برخوردها ، اعمال فشارها و تبعید وی و همچنین بازگرداندن وسایل شخصی ضبط شده توسط زندان و دراختیار گذاشتن کپی از حکم محکومیت خود دست به اعتصاب غذا زده است . این اعتصاب غذا که در زندان اوین آغاز شد با برخورد بد مدیریت زندان و انتقال آقای داودی به واحد ۶ زندان رجایی شهر کرج ادامه یافت ، عدم استمرار خبررسانی پیرامون وضعیت آقای داودی نیز به لحاظ محدودیتهای ارتباطی واحد ۶ زندان رجایی شهر کرج میباشد . در هفته گذشته به همسر وی ملاقاتی جهت صحبت با آقای داودی برای پایان دادن به اعتصاب غذا داده شد ، وی در این ملاقات به شدت از لحاظ جسمانی ، وزن بدن ، فشار خون و بینایی رو به تحلیل رفته بود . بر اساس گزارشات دریافتی وی علیرغم وضعیت خطرناک خود همچنان در اعتصاب غذا به سر میبرد . بهداری زندان اعلام نموده است تداوم این وضع منجر به کما رفتن آقای داودی در طی روزهای آتی خواهد شد. مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران اعتصاب غذای زندانیان سیاسی که به خطر افتادن سلامت و جان آنان است را وسیله ای غم انگیز برای رسیدن زندانیان به حقوق خود میداند و بستر این نوع اعتراضات را سیستم امنیتی زندانها و بی توجهی تعمدی سیستم زندانبانی به زندانیان سیاسی و حقوق آنان میداند . از اینرو مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران ضمن اعتراض به بی توجهی مدیریت زندانها نسبت به حقوق و جان زندانیان بدینوسیله از وضعیت وخیم جسمی آقای ارژنگ داودی نگرانی عمیق خود را ابراز مینماید و خواستار توجه نهادهای حقوق بشری و رسانه های عمومی به وضعیت بغرنج وی میباشد.
  ارژنگ داودی , اعتصاب غذا , زندانی سیاسی , زندان اوین , رجایی شهر کرج ,

نگاهی به کتاب «خدا میخواهد بمیری» ؛ خاطرات زندانیان سیاسی جمهوری اسلامی
«اولین ضربه‌ای که به کف پایم خورد، چنان پایم را به درد آورد که از جایم بلند شدم تا بگریزم. دو مرد من را گرفتند و بستند تا نتوانم حرکت کنم. (پس از آن) ضربات شلاق بود که به کف پا، ساق و ران‌هایم فرود می‌آمد.»
  خاطرات زندانیان سیاسی جمهوری اسلامی ایران ,

دو دهه از قتل عام هزاران زندانی سياسی گذشت
با آغاز مرداد ماه تابستان سال 1367 هزاران زنداني سياسي ، وجداني و دگر انديش به جرم انديشه متفاوت بر اساس حکم حکومتي و در رويه اي ناعادلانه نه به قصد احقاق حق و رعايت عدالت که بايد اساس ماهيت وجودي حکومت باشد بلکه تنها به دليل پاکسازي جامعه از دگرانديشان و تحقق ايدئولوژي حاکم به انديشه مطلق اجتماعي به جوخه هاي مرگ سپرده شدند.
  دو دهه از قتل عام هزاران زندانی سياسی گذشت ,

دو دهه از قتل عام هزاران زندانی سياسی گذشت
(اقدامات غيرانساني و آزار و اذيتي که به نام يک دولت، که سياست برقراري برتري ايدئولوژيک را مضمون کار خود قرارداده، به شيوه‌اي سازمند نه تنها بر عليه افراد به خاطر تعلق نژادي يا مذهبي آنان بلکه هم‌چنين بر عليه کساني که با اين سياست مخالفند، حال اين مخالفت هرشکلي که داشته باشد، صورت مي‌گيرد، جنايت عليه بشريت تلقي شده و بنابراين مشمول مرور زمان نمي‌شوند)* با آغاز مرداد ماه تابستان سال 1367 هزاران زنداني سياسي، وجداني و دگرانديش به جرم انديشه متفاوت بر اساس حکم حکومتي و در رويه اي ناعادلانه نه به قصد احقاق حق و رعايت عدالت که بايد اساس ماهيت وجودي حکومت باشد بلکه تنها به دليل پاکسازي جامعه از دگرانديشان و تحقق ايدئولوژي حاکم به انديشه مطلق اجتماعي به جوخه هاي مرگ سپرده شدند. در اين رويه هزاران زنداني سياسي که تعداد دقيق آنان عليرغم گذشت دودهه زمان از اين کشتار همچنان به دليل سکوت مقامات حکومتي ايران نامشخص مي باشد بدون برگزاري دادگاه، داشتن وکيل و تنها در عرض کمتر از دو ماه به خوجه هاي اعدام سپرده شدند. اين رويه افرادي را که حتي مدت محکوميت آنان سپري شده بود را نيز در بر گرفت..........
  دو دهه قتل عام هزاران زندانی سياسی ,

مسئولان قتل‌عام زندانیان سیاسی همراه با عکس‌هایی از حسینعلی نیری، علی مبشری و...
یکی از کمبودهای مهم برای افشای چهره‌ی جناتیکاران در سطح بین‌المللی و تلاش برای دادخواهی، عدم دسترسی به عکس تعدادی از اعضای هیئت قتل‌عام ۶۷ بود. تا پیش از این عکسی از حسینعلی نیری رئیس حکام شرع اوین و رئیس هیئت قتل‌عام زندانیان سیاسی و همچنین مرتضی اشراقی دادستان انقلاب تهران و یکی از اعضای هیئت کشتار زندانیان سیاسی انتشار نیافته بود. رژیم آگاهانه از انتشار عکس ‌‌آن‌ها جلوگیری می‌کند. از مدت‌ها پیش هم و غمم را بر این گذاشتم تا بلکه عکسی از نیری و اشراقی به دست آورم و با انتشار آن پرده از چهره‌ی این جانیان بردارم. خوشحالم که این مهم در ‌ نوزدهمین سالگرد قتل‌عام زندانیان سیاسی انجام می‌‌گیرد. تا آن‌جا که می‌دانم هیچ عکسی به تنهایی از حسینعلی نیری در جایی انتشار نیافته است یا من به آن دسترسی نداشتم، به همین دلیل عکس او را در چند مراسم عمومی و در میان دیگر سران دستگاه قضایی رژیم یافتم. نیری هم‌اکنون معاون قضایی دیوان عالی کشور است. به غیر از حسینعلی نیری عکسی نیز از علی مبشری یافتم که در جریان قتل‌عام سال ۶۷ در بعضی از دادگاه‌های اوین به جای نیری حضور می‌یافت. علی مبشری هم‌اکنون رئیس دادگاه انقلاب است. متأسفانه علیرغم تلاش زیادی که به خرج دادم، تاکنون نتوانسته‌ام عکسی از مرتضی اشراقی به دست بیاورم. وی هم‌اکنون رئیس یکی از شعب دیوان عالی کشور است. بسیار ممنون خواهم شد چنانچه یکی از هموطنان دسترسی به عکس او دارد برای من ارسال کند.
  مسئولان قتل‌عام زندانیان سیاسی ,

کاوه عزيز پور، فعال سياسی کرد بر اثر شکنجه درگذشت/ آسو صالح
صبح جمعه ۲۷ ارديبهشت ماه، کاوه عزيز پور زندانی سياسی کرد، در گذشت. کاوه عزيز پور ۲۵ ساله و ساکن مهاباد، دو سال پيش به اتهام ارتباط با احزاب اپوزيسيون کرد از سوی اداره اطلاعات مهاباد بازداشت و روانه زندان شده بود. وی از مدتی پيش بر اثر آنچه که از سوی اطرافيان وی سکته مغزی در نتيجه "شکنجه" اعلام شده بود، در بيمارستان اورميه بستری و دو بار تحت عمل جراحی قرار گرفته بود. نامبرده امروز صبح پس از اينکه نزديک به ۲۰ روز را در حالت کما گذراند، در بيمارستان اروميه درگذشت. در اين باره اسعد عزيزپور برادر وی اظهار داشت: "کاوه برای سومين بار بود که به حالت کما رفته بود، هنگامی که برای بار دوم به کما رفت، تحت عمل جراحی مغز قرار گرفت، اما پس از ۴۸ ساعت از انجام اين عمل نيروهای اطلاعات بدون اينکه به توصيه های پزشک وی گوش دهند نامبرده را به بازداشتگاه اطلاعات منتقل می نمايند." اسعد عزيز پور در مورد توصيه پزشک معالج اضافه می کند: "پزشک وی اخطار داده بود که کاوه بايد برای مدت دو ماه در استراحت مطلق به سر ببرد. در غير اين صورت خطر جدی او را تهديد می کند". مرگ فعالين سياسی و مدنی کرد در زندان مرگ کاوه عزيزپور در اثر شکنجه نيروهای اطلاعاتی و امنيتی در زندان مهاباد، چندمين مورد از مرگ فعالين سياسی و مدنی کرد طی چند سال گذشته در زندان های جمهوری اسلامی ايران است. در تابستان سال ۱۳۸۴ مرگ فجيع جوان مهابادی منجر به درگيريهای خونين در شهرهای مختلف مناطق کردنشين شد. در همين درگيريها جوان ۲۱ ساله ی ديگری که در سنندج بازداشت شده بود، در بازداشتگاه اطلاعات نيروی انتظامی سنندج، به طرز مشکوکی کشته می شود. نيروی انتظامی سنندج مرگ اين فرد را خودکشی با بند کفش وی عنوان نمودند. مرگ ابراهيم لطف الهی دانشجوی رشته حقوق دانشگاه پيام نور سنندج، آخرين مورد از اين مرگ های مشکوک بود که در زندان های کردستان به وقوع می پيوست. گزارش وزارت اطلاعات و گزارش "دوم" پزشک قانونی سنندج مرگ اين دانشجو را خودکشی اعلام کرده بودند. از سوی ديگر خبر مرگ کاوه عزيزپور در حالی منتشر می شود که علی حيدريان که با اتهامی مشابه در زندان رجايی شهر کرج در انتظار اجرای حکم اعدام قرار دارد، در اثر ضرب و شتم شديد از سوی مامورين زندان به بيمارستان منتقل شده است. مرگ های مشکوک فعالين سياسی و مدنی کرد در زندان يا بازداشتگاه اداره اطلاعات که اغلب دارای اتهاماتی از قبيل "ارتباط با احزاب مخالف جمهوری اسلامی ايران" هستند، هر از چند گاهی در تلکس خبرگزاری ها قرار می گيرد. تعدادی از وکلا، پرونده های اين مرگ ها را برعهده می گيردند. اما سرانجام همه اين پرونده ها قابل پيش بينی است. تعداد اين مرگ ها در ايران آنچنان سير صعوی گرفته که سازمان های حقوق بشری در اين باره واکنش نشان داده اند. سازمان ديدبان حقوق بشر يکی از همين سازمان هاست. طی بيانيه ای که اين سازمان چندی پيش منتشر کرد از جمهوری اسلامی ايران خواسته شده که تحقيقات فوری، کامل، و بی طرفانه درباره تمام موارد قتل های غيرقانونی، از جمله مواقعی که دادخواستی از سوی اقوام حاکی از مرگ غيرطبيعی قربانيان تنظيم شده باشد، صورت دهد. ديده بان حقوق بشر در اطلاعيه خود ياد آور شده است: اصول سازمان ملل در ارتباط با پيشگيری موثر و تحقيق در مورد اعدام های غيرقانونی شتابزده و بی دليل مقرر می دارد که تحقيقات فوری، کامل، و بی طرفانه درباره تمام موارد قتل های غيرقانونی، از جمله مواقعی که دادخواستی از سوی اقوام حاکی از مرگ غيرطبيعی قربانيان تنظيم شده باشد، صورت گيرد.
  کاوه عزيز پور , زندانی , نقض حقوق بشر ,

زندانی دوم
دومین کاریکاتور از سری کاریکاتورهای زندانی مانا نیستانی
  کاریکاتور , مانا نیستانی , زندانی ,

وضعيت نامناسب بابک دادبخش در زندان پس از ۴۳ روز اعتصاب و دوختن لبان خود
بابک دادبخش زندانی سياسی که ۴۳ روز است با لبانی دوخته در اعتصاب غذا بسر ميبرد پنجشنبه شب بعلت عارضه عفونت دستگاه گوارشی دچار تب و لرز و بيهوشی گرديد. بنا به گزارش فعالان حقوق بشر در ايران، بهداری زندان رجايی شهر به علت نبودن کادر پزشکی از پذيرش وی خودداری نموده و روز گذشته نيز مسئولان بهداری زندان اعلام کرده اند از پذيرش بابک دادبخش تا زمان پايان دادن به اعتصاب غذايش خودداری خواهند نمود. در همين حال تشکل مجموعه فعالان حقوق بشر در بيانيه ايی ضمن اعتراض به بی توجهی دستگاه قضايی و امنيتی جمهوری اسلامی به جان انسانها مسئوليت هرگونه خطر و بروز مشکلات جسمی و روحی برای اين زندانی سياسی را متوجه مسئولان سازمان زندانها دانسته است. پيشتر بابک دادبخش در نامه ايی سرگشاده به مسئولان قوای مجريه و قضاييه خواهان اعزام هيئتی برای انجام تحقيق و تفحص در مورد جنايات پنهان نگاه داشته شده در زندان رجايی شهر شده بود.
  بابک دادبخش اعتصاب غذا دوختن لبان زندانی سياسی فعالان حقوق بشر ,

تیراندازی نگهبان قزلحصار کرج به روی زندانیان
بر اساس گزارش خبرگزارى جمهوری اسلامی، ايرنا، يك سرباز نگهبان در زندان قزلحصار كرج با آتش گشودن بر روى زندانيان يك نفر را كشت و پنج نفر را مجروح كرد. این خبرگزارى به نقل از حسين ساجدى نيا، معاون عمليات نيروى انتظامى، گزارش داد: اين سرباز كه در حال نگهبانى بود پس از آتش گشودن به سوى زندانيان باعث كشته شدن يك زندانى و مجروح شدن پنج نفر ديگر شد. وى افزود: اين سرباز پس از آتش گشودن به سوى زندانيان خودكشى كرد. اين مقام نيروى انتظامى گفت که این حادثه روز پنجشنبه رخ داده است ولی جزئياتى درباره نام و انگيزه احتمالى سرباز ياده شده اعلام نكرد. وى همچنين به نام زندانيان كشته و مجروح شده و جرايم آنها اشاره‌ اى نكرده است. زندان قزلحصار كه در شهر كرج واقع است ۴۵ سال پيش ساخته شده و در آن زندانيانى با جرايم سياسى، مواد مخدر و افرادى كه داراى جرايم سبك هستند نگهدارى مى شوند. اما به گفته محمد حسن حسينى، مدير زندان قزلحصار، عمده زندانيان اين ندامتگاه را قاچاقچيان مواد مخدر و معتادان ۱۰ شهرستان استان تهران و شهر تهران تشكيل مى دهند. وى روز ۱۹ آبان ماه به خبرگزارى مهر گفت: حدود ۴۰ درصد زندانيان داراى جرائم عمومى از جمله جرح، شرارت و منكرات از شهر تهران هستند. آقاى حسينى زندان قزلحصار را داراى هفت اندرزگاه معرفى كرده است كه در آنها زندانيان بر اساس جرايم ارتكابى تقسيم بندى شده اند. بر اساس گزارش هاى منتشره، علاوه بر زندان قزلحصار، سه زندان بزرگ ديگر نيز در كرج قرار دارند.
  زندان قزلحصار , تیراندازی , زندانی , کرج ,

گزارش کامل بیست و یکمین روز اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی و مدنی کُرد(وخامت حال برخی از زندانیان)
فشار بر خانواده فرزاد کمانگر...وخامت وضعیت جسمانی صباح نصری و هدایت غزالی.....اعلام حمایت 5 تن از زندانیان عقیدتی اهل حق از اعتصاب غذای سراسری....وضعیت جسمی زندانی اعتصاب کننده "احسان تپُز"به شدت بحرانیست...از زندان اومیه خبر میرسد که در بیست و یکمین روز اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی وضعیت فعال سیاسی کُرد "احسان تپُز"به شدت بحرانیست،نامبرده که از ناراحتی ستون فقرات رنج میبرد در جریان اعتصاب غذا بر شدت بیماریش افزوده شده است.با وجود درخواست این زندانی،مسولین زندان ارومیه از درمان وی خودداری ورزیده اند.
  اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی و مدنی کُرد ,

مادر یک دانشجوی زندانی: این است حکومت عدل علی؟
مادر ابوالفضل جهاندار از فعالان دانشجويي دربند در گفتگو با فعالان حقوق بشر در ايران گفت اگر این حکومت علي است، پس چرا پسر من را اينقدر زدند تا چند تا از مهره هاي کمرش آسيب ببيند؟ آيا حکومت عدل علي اين چنين حکومتي است؟ ماييکه اين همه زحمت کشيديم، طلاهاي گردنمان را براي جنگ فروختيم. شوهرم را فرستادم \"ماهان\"، جنگ کرد تا آرتوروز گرفت و گفتند ديگر نمي تواني بجنگي و بايد خانه نشين شوي. الان کساني که جنگيدند از سگ و گربه ولگرد بي ارزش ترند، لااقل سگ و گربه وقتي اطراف خانه کسي مي گردند، يک غذايي به آن ها مي دهند. ولي من نه هيچ حقوقي دارم، نه هيچ درآمدي دارم، نه هيچ مزايايي، آيا حکومت علي اين است؟ آيا حکومت رسول خدا اين است که يک پيرمرد 70 ساله، يک پيرزن 65 ساله بروند در برابر قاضي تضرع کنند؟ قاضي با لحن بد و تند با آن ها صحبت کند و آن ها را ريشخند کند. آيا در حکومت علي همچين چيزي بود؟ هزار نفر امضا کرده اند براي آزادي مشروط پسرم، گفته اند که او مريض است، چند تا از مهره هاي کمرش آسيب ديده است، بيايد درمان شود. هر کسي من را مي بيند، فقط از خدا عدالت مي خواهد، عدالت! مي گويند، فلان کس، هروئین داشته و بعد از يک هفته آزاد شده است، چرا فرزند تو آزاد نشده؟
  مادر , دانشجوی زندانی , حکومت عدل علي ,

کاهش تعداد زندانیان سیاسی در کوبا
تعداد زندانیان سیاسی در کوبا طبق گزارش سازمان های حقوق بشری این کشور طی شش ماه گذشته کاهش یافته است. کاهش زندانیان سیاسی در کوبا در ادامه روند اصلاحات رائول کاسترو از زمان به قدرت رسیدن صورت می گیرد. رائول کاسترو حدود دو سال پیش رهبری این کشور کمونیستی را از برادرش فیدل کاسترو تحویل گرفت. مقام های کوبا وجود زندانیان سیاسی در این کشور را رد می کنند و این افراد را "مزدورانی" می دانند که از آمریکا پول می گیرند تا انقلاب کوبا را از میان ببرند. البته گزارش سازمان های حقوق بشری کوبا خاطرنشان می کند که مقام های این کشور کماکان سفت و سخت با مخالفان برخورد می کنند. حدود 219 زندانی سیاسی در حال حاضر در زندان های کوبا وجود دارند که پانزده نفر کمتر از رقم زندانیان سیاسی در ماه ژانویه امسال است.
  کاهش زندانیان سیاسی کوبا ,

روایت قتل عام سال ۶۷ از زبان زندانیان سیاسی
4 مرداد است.هوا هنوز کاملا تاریک نشده.در آهنی بند به صدا در می آید. کمی بعد باز می شود. سه - چهار پاسدار زن ...
  ایران , زندانیان سیاسی , اعدام ,

سکان زندانهای استان ایلام در دستان جوانی 26 ساله که با همسران زندانیان و یا زندانیان زن رابطه پنهانی برقرار میکرد
این جوان حدود دو سال ریاست این واحد حساس را بر عهده داشت و در این مدت توانست با سو استفاده از موقیعت شغلی خود،با همسران زندانیان و یا زندانیان زن بسیاری از قبیل زندانی معدوم ،رویا- م (دختر بسیار زیبا روی 23 ساله ای که در سال 84 به جرم قتل عمد به دار آویخته شد) و همسران زندانیانی که برای حفظ آبرویشان از عنوان نام آنها معذوریم رابطه پنهانی برقرار کند. یکی از ماموران زن زندان مرکزی اصفهان نیز عنوان کرد :یک روز مانده به اجرای حکم اعدام زندانی رویا - م او از روابطش با بابائی سخن به میان آورد که مسئولین بند زنان این زندان، از ترس ، دختر زندانی را به سکوت دعوت کردند. در زمان ریاست بابائی بر زندان اصفهان بیشترین حجم مواد مخدر از طریق پرسنل به داخل زندان راه یافت وموجی از بی توجهی به دستورات مافوق در این زندان به راه افتاده بود اکنون این جوان 26 ساله با حکم علی اکبر یساقی، رئیس سازمان زندانهای کشور، ارتقا سمت یافته و به مدیر کلی زندانهای استان ایلام منصوب گردیده است.
  ایران , رئیس زندانهای استان ایلام , جوانی 26 ساله , همسران زندانیان , زندانیان زن , رابطه پنهانی , اصفهان ,

بیانیه جمعی از زندانیان سیاسی ایران بمناسبت سالگرد قیام 18 تیر
با درود بیکران به روان پاک جانباختگان راه عزت و آزادی ایران و ایرانیان بویژه جانباختگان و مجروحین حماسه فاجعۀ 18 تیر 1378 دانشگاه تهران، در 18 تیر 78 وقتی در جنک گرگها روزنۀ کوچکی پیدا شد فریاد حق طلبانۀ مردم تهران بود که در حمایت از فرزندان دانشجویشان در گوی امیر آباد طنین افکنده بود وبه سرعت تمام پایتخت و کشور نوید آزادی فرا گرفت ، و وحشت چنان سراپای تمامیت رژیم را در نوردید که با تمام دسته ها ، جناحها و تمام قدرت به سرکوب وحشیانه خشن مردم مبادرت ورزیدند. آن هم در لوای ناوفای وابسته بودن. اما شعلۀ قیام دانشجویان و مردم همچنان مشتعل و فروزان است امروز بعد از هزاران ترفند واپسگرایان در ستاره دار کردن ، دستگیری و شکنجه دادن،اخراج و هتک نوامیس دانشجویان دختر توسط مسئولین نمونۀ زنجان این قیام همچنان شعله ور و سوزان است. از این رو ما جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در زندانهای ایران ضمن گرامیداشت یاد اکبر محمدی و اکبرها و عزت ابراهیم نژاد و عزتها که در بین یارانشان نیستند همۀ دانشجویان قهرمان ملی اسیر در استبداد مذهبی تا به تداوام قیام فرا می خوانیم تا در روز نزدیک آزادی شاهد جنبش مدنی آزادیخواهانۀ دانشجویان باشیم واز کلیۀ دانشجویان و ملت بزرگ ایران دعوت بعمل می آوریم تا بعد از ظهر روز 18 تیر ماه جهت گرامیداشت این روز بزرگ که نقطه عطفی در تاریخ مبارزات آزادیخواهان و دانشجویان ایران بر علیه ملایان جنایتکار می باشد در برابر دانشگاه تهران و دیگر دانشگاههای کشور حضور به هم رسانند و فریاد آزادی سر دهند.
  18 تیر , دانشجو , دانشگاه , زندانی سیاسی ,

منصور اسانلو در بهداری زندان اوین بستری شد
منصور اسانلو، رييس هيئت مديره سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه، بعد از ظهر سه شنبه به بهداری زندان اوين منتقل شد. آقای اسانلو که برای جراحی چشم از زندان اوين به بيمارستان لبافی نژاد انتقال يافته و سپس به دليل ناراحتی از ناحيه قلب در بخش سی سی يو بستری شده بود بار دیگر به زندان انتقال یافت. وی به دليل عمل سنگين جراحی چشم و فشارهای عصبی، در روزهای اخير در بخش ويژه مراقبت های قلبی، سی سی يو، بيمارستان لبافی نژاد تهران بستری شده بود. به گفته منابع مطلع، انتقال آقای اسانلو به بهداری زندان اوين پس از آن صورت گرفت که در روزهای اخير، مقام های امنيتی و قضايی، پزشکان معالج وی را به طور مداوم در مورد تاريخ خروجش از بيمارستان مورد سئوال قرار داده بودند. اين منابع اشاره کردند که دليل اصلی اصرار اين مقام ها به انتقال منصور اسانلو به زندان اوين، انتشار نامه او به سازمان های جهانی کارگری و حقوق بشری در خصوص شکنجه های جسمی و روحی او و همچنين اعمال فشارهای روحی بر همسرش بوده است. پروانه اسانلو، همسر منصور اسانلو، به راديو فردا گفت:«در شرايطی که به طور معمول، بيمار را پس از ترخيص از بخش سی سی يو، به بخش آی سی يو منتقل می کنند، اين رويه درباره اين فعال سنديکايی انجام نگرفت.» در روزهای اخير، رييس سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه از تپش قلب رنج می برد و اين در شرايطی بود که به گفته پزشکان معالجش، هر گونه فشار عصبی می تواند برای سلامتی او مضر باشد.
  منصور اسنلو , زندانی سیاسی , سندیکای کارگران , زندان اوین , بهداری ,

یک دانشجوی دربند بر اثر شکنجه دچار خونریزی کلیه شده
کل خبر: خبرگزاری دیده بان حقوق بشر کردستان: سنندج:"حبیب الله لطیفی" دانشجوی دربند سنندجی،بیش از هفت ماه است که در بلاتکلیفی بسر برده و در بازداشتگاه تحت شکنه قرار گرفته است. یک دانشجوی سنندجی به نام" حبیب الله لطیفی" که از 7 ماه پیش در بازداشت بسر می برد، در بازداشتگاه و در اثر بدرفتاریهایی که با وی صورت گرفته به "خونریزی کلیه ها" و "پارگی صورت" دچار شده و اکنون در زندان عمومی سنندج بلاتکلیف است. وی در طول هفت ماه گذشته،بیش از سه ماه را در بازداشتگاههای سنندج و ایلام دربند بوده و بنا به گفته نزدیکانش،در آنجا برای کسب اقرار، شدیدا شکنجه شده است. اتهام وی "اقدام علیه امنیت ملی" عنوان شده است.
  خونریزی کلیه , دانشجو , نقض حقوق بشر , زندانی , حبیب الله لطیفی , سنندج ,

عکس هايی از محمود صالحی، پس از آزادی از زندان
محمود صالحي -فعال كارگري شهر سقز- روز يك شنبه 18 فروردين ماه از زندان آزاد شد.وي سال گذشته به اتهام اقدام عليه امنيت ملي به يك سال حبس محكوم شده بود، اما پس از گذراندن دوران حبس،پرونده ديگري نيز براي وي تشكيل شد. صالحي روز يكشنبه و پس از حضور درشعبه يكم دادگاه انقلاب سنندج با قرار وثيقه 40 ميليون توماني آزاد شد. محمود صالحي عصر همان روز به سقز بازگشت و مورد استقبال دوستان و خانواده اش قرار گرفت كه حاضرين با پخش گل و شيريني خوشحالي خود را از آزاد شدن وي ابراز مي داشتند.
  محمود صالحی , فعال کارگری , دادگاه انقلاب , زندانی , حقوق بشر , سنندج ,

مامور نامعذور
میان اخبار هفته گذشته، خبری بود تامل انگیز درباره اجرا نشدن حکم شلاق عباس لسانی، فعال و مدافع حقوق ‏آذربایجانیهای ایران در زندان اردبیل که در رسانه ها بازتاب چندانی نداشت. البته این اجرا نشدن به دلیل عفو ‏قاضی و یا فشار افکار عمومی - که درباره برخی دیگر از فعالان سیاسی ضربات شلاق را به تعلیق درآورد- ‏نبوده است، بلکه از نوعی دیگر بود که آنرا قابل درس آموزی نموده است
  مامور نامعذور , عباس لسانی , زندانی سیاسی ,

این خواهر غمگین واسیرمن است
خواهرمن سالهاست اسیر است... اسیردرفراموش شده ترین قلعه تاریخ_ شیادقصه های خیالی ذهنش را_ عشق واحساسش را به بند کشیده است_ خواهرم نامه به یادت بودم _ نامه فرستادم ولی بدست تونرسید_ چون سنگدلان می خواستند تو من را _ مادررا _ میهن را _ عشق رافراموش کنی_ آیا این عکس توست؟ باور نمی کنم.
  اسارتگاه اشرف , خواهرزندانی من , قلعه فراموش شده , دیوقصه های توهم , عراق ,

انور حسین پناهی لب های خود را می دوزد
انورحسین پناهی متهم محکوم به اعدام در پیام خود خطاب به دولت مردان جمهوری اسلامی و وجدان های بیدارجهان چنین گفته است: “اگر دولتمردان دولت اسلامی ایران، پاسخگوی خواست های قانونی اعتصاب کنندگان نباشند؛ و هم چنان با بی توجهی به قضایا بنگرند، به نشان اعتراض و نارضایتی لب های خود را خواهم دوخت .” انورحسین پناهی، که از روز نخست شروع اعتصاب، اقدام به اعتصاب غذا نموده است، هم اکنون به این شیوه می خواهد اعتصاب خود را وارد مرحله ی دیگر نماید. شایان ذکر است روز گذشته ۲۷ شهریورماه ساعت ۸ بعد ازظهر نیروهای اطلاعات به منزل پدر انور حسین پناهی رفته و پدر ایشان را مورد تهدید و آزار روانی قرار داده اند، مبنی بر این که از دادن هرگونه گزارش و اخباری در مورد وضعیت جسمانی و روانی پسرش خودداری نماید و انور را نیز وادار نمایند که از اعتصاب غذای خود دست بر دارد.
  انور حسین پناهی , زندانی سیاسی , کرد , حقوق بشر ,

دو زندانی در انتظار اجرای حکم سنگسار بسر می برند
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران بنابه گزارشات رسیده از زندان مرکزی اصفهان حکم سنگسار دو زندانی همچنان به قوت خود باقی است. خانم گیلان محمدی حدودا 30 ساله که در بند زنان زندان اصفهان زندانی است. او در حدود 5 سال پیش دستگیر و زندانی شد خانم محمدی در یک دادگاه به اتهام داشتن رابطه محکوم به سنگسار شد. همچنین آقای غلامعلی اسکندری که در بند افاغنه زندان اصفهان بسر می برد و در حدود 5 سال است که در بازداشت است او در یک دادگاه محکوم به سنگسار شد. علیرغم اینکه سخنگوی قوۀ قضائیه پیش از این اعلام کرده بود که احکام سنگسار متوقف گردیده و همچنین گفته شد کسانی که حکم سنگسار دارند احکام آنها تقلیل یافته است. ولی در شرایط محکومیت این 2 زندانی هیچ تغییری بوجود نیامده است و همچنان حکم سنگسار آنها به قوت خود باقی است. احکام سنگسار ،اعدام کودکان، اعدام های دسته جمعی ، اعدام زندانیان سیاسی و قطع عضو زندانیان توسط رئیس قوۀ قضائیه شاهرودی تایید می گردد و به دستور او به اجرا در می آید. این احکام بر خلاف معاهدات حقوق بشری است که ایران ملزم به اجرای آن است فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،صدور احکام قرون وسطائی و ضد بشری مانند سنگسار، اعدام کودکان،اعدام زندانیان سیاسی و اعدام های دست جمعی را محکوم می کند و از سازمانهای حقوق بشری و مراجع بین المللی می خواهد برای حفاظت از قوانین حقوق بشری و نجات جان انسانها دست به اقداماتی عملی برای پایان دادن به جنایتها در ایران است. 21 شهریور 1387 برابر با 11 سپتامبر 2008 به سازمانهای زیر ارسال گردید: کمیساریای عالی حقوق بشر خانم لوئیز آربور کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا سازمان عفو بین الملل سازمان دیدبان حقوق بشر
  زندانی , سنگسار , اسلام , الله , خدا , عدالت , مسلمان , آخوند ,

فراخوان شرکت در یادمان کشتار زندانیان سیاسی ایران در دهه ی شصت
در آستانه ی بیستمین سالگرد کشتار زندانیان سیاسی ایران در تابستان سال ۶۷ هستیم؛ فاجعه ای که به تنهایی می توانست و می بایست ملتی و بلکه جهانی را در اندوه و حیرت و خشم، از کابوس هولناک «واقعیت» بیدار کند و به چاره جویی و همبستگی و ‍پیکار فراخواند. اما دریغ و درد که در جغرافیای جنوبی سرزمین ما، این یگانه فاجعه نبود و بلکه تنها نماد تلخ و سیاهی بود از روند فجایع و کشتارهای سیاسی سال های تاریک و خونین دهه ی شصت....
  فراخوان کشتار زندانیان سیاسی ایران دهه ی شصت ,

خروج از ايران به زبان احمد باطبي
‏هنوز چند ماه از درج داستان آن پیراهن خونین نمی گذرد. 5 دی ماه 86. آن روز نه احمد باطبی و نه ‏من فکر نمی کردیم مصاحبه بعدی از آمریکا خواهد بود. این مصاحبه که متن کامل آن به زودی در ‏قالب کتاب، به دوزبان فارسی و انگلیسی منتشر خواهد شد، داستان پیراهن خونینی است که به فراری ‏بزرگ ختم شد و آن طور که باطبی می گوید قرار است به جاهای بهتری برسد برای همه مدافعان ‏حقوق بشر در ایران. برای خودش. درس بخواند. آدم خوبی بشود. آدم بماند. آخرین باری که با هم صحبت کردیم هیچ خبری از خروج تو از ایران نبود؟چی شد یکدفعه؟‏ درست است. ما با هم کار می کردیم. من در یک بخش روزآنلاین کار می کردم. چند روز قبل از عید ‏هم با هم صحبت کردیم.اما یک روز از دادگاه با من تماس گرفتند که دیگر مرخصی ات تمدید نمی ‏شود. باید برگردی زندان. من تعجب کردم؛ چون به من گفته بودند اگر کار سیاسی نکنی می توانی ‏بیرون باشی. من هم واقعا کار علنی سیاسی نمی کردم. یعنی کارغیر علنی می کردم . خیلی تعجب ‏کردم. برای همین تصمیم گرفتم به بازجویم در وزارت اطلاعات زنگ بزنم. در واقع او مسئول من بود ‏و مرتب در مورد کارهایم با من حرف می زد، اما وقتی چند بار به او زنگ زدم و خبری نشد، فکر ‏کردم وزارت اطلاعاتی ها هم می خواهند من به زندان برگردم، برای همین خودشان را کنار کشیده اند. ‏به دنبال این نتیجه گیری، به همه آدم هایی که می توانستم به آنها اعتماد کنم و با آنها حرف بزنم، تلفن ‏کردم. ولی چون تعطیلی عید بود، هیچکس را پیدا نکردم. هر کسی را می گرفتم جواب نمی داد. هر که ‏را می خواستم ببینم در حال سفر بود؛ مانده بودم چکار کنم. قدرت تصمیم گیری هم نداشتم؛ضمن اینکه ‏تحلیل ام این بود که با توجه به 9 سالی که گذرانده بودم که بالاخره کم نیست و آسان هم نیست، اگر ‏برگردم برایم یک اتفاق جانی می افتد. تازه برای خودم مهم نبود، ولی این مسئله حتما به خانواده ام ‏خیلی فشار می آورد.مخصوصا مادرم. این یک تحلیل؛ تحلیل دیگرم هم این بود که زندان تا یک حدی ‏ظرفیت دارد؛ اگر بیشتر می شد و هی تکرار می شد ، در واقع لوث می شد. بالاخره در فضای عید و ‏این افکار، با دوستانم در حزب دموکرات کردستان ایران تماس گرفتم....
  احمد باطبی , زندانی سیاسی , حزب دموکرات کردستان ,

نامه دانشجويان زندانی در اوين به شهردار رم
هفت تن از دانشجويان دربند ايرانی از زندان اوين تهران در نامه ای خطاب به شهردار رم از او به خاطر تلاش هايش برای نامگذاری خيابانی در پايتخت ايتاليا در بزرگذاشت ۱۸ تير و مبارزات جنبش دانشجويی سپاسگذاری کرده اند. جانی آلمانو،شهردار رم، که در روزهای گذشته از پيشنهاد نامگذاری خيابانی در نزديکی سفارت جمهوری اسلامی ايران در پايتخت ايتاليا به نام ۱۸ تير و در پشتیبانی از مبارزات دموکراتيک دانشجويان ايرانی حمايت کرده بود، اعلام کرده است که نامه ای از هفت تن از دانشجويان زندانی دريافت کرده است. مجيد توکلی، احسان منصوری، ابوالفضل جهاندار، محمد حسن فلاحيه زاده، سعيد درخشندی، صباح نصری و هدايت غزالی در نامه ای به تاریخ ۲۸ خردادماه در زندان اوين خطاب به جانی آلمانو، شهردار رم، نوشته اند:«۱۸ تير نقطه عطفی در تاريخ مبارزات آزادی خواه و ظلم ستيز جنبش دانشجويی ايران است و ما جمعی از زندانيان سياسی وابسته به جنبش دانشجويی ايران ضمن اعلام حمايت و تقدير و تشکر از اقدام بسيار انسان دوستانه حضرت عالی در خصوص نام گذاری خيابانی به نام ۱۸ تير که خون تازه ای در رگ های مبارزان راه آزادی تزريق کرد، اين حرکت را گامی در راستای ايجاد همبستگی و همدلی با خواسته و آرمانهای آزادی خواهانه جنبش دانشجويی ايران می دانيم. اميدواريم با تاسی از حرکت شما شاهد چنين حرکت هايی در ديگر کشورهای جهان نيز باشيم». سخنگوی شهرداری رم با اشاره به نامه « زندانيان سياسی و دانشجويان محبوس در زندان اوين» می گويد :«جانی آلمانو شديدا با خواندن اين نامه تحت تاثير قرار گرفت و تکرار کرد مصمم است در اسرع وقت طرح نام گذاری خيابانی به نام ۱۸ تير را به شورای شهر ارائه دهد». سخنگوی جانی آلمانو افزود:« شهردار در روزهای آينده نامه ای خصوصی برای اين دانشجويان دربند ارسال خواهد داشت و از آنها برای ابراز محبت شان تشکر خواهد کرد». طرح نامگذاری خيابانی به نام ۱۸ تير برای اولين بار همزمان با سفر محمود احمدی نژاد به رم در سرمقاله روزنامه ايل ريفورميستا مطرح شد و بلافاصله مورد پشتيبانی سازمان های دانشجويی و جوانان ايتاليايی قرار گرفت. در ايتاليا در دسامبر سال ۲۰۰۶ ميلادی کميته ای با عنوان تهران ۲۰۰۷ که در آن سازمان های دانشجويی و انجمن های جوانان احزاب گوناگون حضور دارند جهت حمايت از مبارزه دانشجويان ايران تشکيل شده است که در نظر دارد ۱۸ تير يا ۹ جولای آينده مراسمی را در شهر رم برگزار
  18 تیر , دانشجویان زندانی , نامگذاری خیابان در رم ,

دانشجویان آزادشده به ارتداد و اعدام تهدید می شوند
کمپین بین المللی برای حقوق بشر در ایران، با انتشار اطلاعیه ای مطبوعاتی از تهدید مداوم دانشجویان چپ که بعد از یک دوره بازداشت از زندان آزاد شده اند، توسط بازجویان و مقامات امنیتی خبر می دهد. انوشه آزادبر، بیژن صباغ، مجید اشرف نژاد، امین قضایی، بهروز کریمی زاده، عابد توانچه، بیتا صمیمی زاده، پیمان پیران و مهدی گرایلو از جمله دانشجویانی هستند که تهدید می شوند ... ماموران اطلاعاتی و امنیتی بطور مرتب با ۹ تن از دانشجویانی که سابقا بازداشت شده بودند، تلفنی تماس گرفته و آنها را با تهدید محاکمه به اتهام ارتداد که حکم آن اعدام است، به وحشت انداخته اند. کمپین بین ا لمللی حقوق بشر در ایران بشدت نگران امنیت جانی این دانشجویان است. دانشجویان تهدید شده عضو جنبش سراسری دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب اند که معروف به چپ معتقد به مارکسیسم هستند. ۵۱ نفر از این دانشجویان در طی ماههای آذر و دی در سال ۱٣٨۶ توسط نیروهای امنتی بازداشت شدند. این دانشجویان پس از تودیع وثیقه های غیر معمول که تا به ٣۰۰ میلیون تومان هم می رسید موقتا از زندان آزاد شدند.
  دانشجو , زندانی سیاسی , ارتداد , اعدام , تهدید , حقوق بشر , زندان ,

ما علیه خویش انقلاب کردیم/گفتگو با حشمت الله طبرزدی
من یک فرایند طولانی را طی کردم. در ابتدا و در سال‌های 56 و 57 یک نیروی انقلابی و طرفدار انقلاب اسلامی بودم و به همین خاطر در بحبوحه انقلاب هم به دلیل فعالیت‌های دانشجویی برای مدتی از دانشگاه اخراج شدم. پس پیروزی انقلاب با جدیت در انجمن‌های اسلامی فعالیت کرده و دوره سال‌های 58 تا 62 به عضویت دفتر تحکیم و سپس شورای مرکزی آن در آمدم. من در جنگ 8 ساله ایران و عراق هم شرکت فعال داشتم و هزینه دادم. در مجموع می خواهم بگویم که اینجانب در دوره‌هایی جزء نیروهای وفادار به نظام جمهوری اسلامی و به شدت آرمان گرا محسوب می شدم. پس از آن در سال 73 به صف منتقدین موجود پیوستم. یعنی نسبت به رفتار و عملکرد مجموعه مسئولین جمهوری اسلامی انتقاد داشتم و تا سال 75 از طریق هفته نامه پیام دانشجو، برگزاری میتینگ‌های سیاسی و فعالیت از طریق اتحادیه اسلامی دانشجویان و دانش آموختگان به نقد، مخالفت و افشاگری پرداختم، در واقع در این دوره، ما با نظام هیچ مشکلی نداشتیم و تنها بخشی از نیروهای مسئول در کشور را نقد می کردیم اما به مرور در سال 75 من به صف منتقدین ولایت فقیه نزدیک شدم و سال 76 به صراحت گفتیم که رهبری باید دوره‌ای باشد و رهبر خود را پاسخگوی مردم بداند. این موضع سیاسی در میتینگ 29 مهر ماه سال 76 که در مقابل دانشگاه تهران برگزار شده بود، اعلام شد. بدین ترتیب و با گذشت زمان به این نتیجه رسیدم که بایستی در ساختار قانون اساسی تغییراتی صورت گیرد و نهایتا ادامه این دیدگاه‌ها منجر به صدور اعلامیه‌ای تحت عنوان «ساختار سیاسی آینده ایران» در فروردین ماه سال 78 یعنی مدتی پیش از حادثه 18 تیر 78 شد. در آنجا صراحتا اعلام کردیم که ما (جبهه متحد دانشجویی) خواهان یک جمهوری دموکراتیک و آزاد از مذهب هستیم و به نحوی می توان گفت که از این جا به بعد سکولاریسم را پذیرفتم. تغییرات و اصلاحات درخواستی ما به معنای اصلاح طلبی کنونی که در محافل سیاسی مطرح است، نبود بلکه ما اساسا اصلاحات درون ساختاری را قبول نداشتیم و معتقد بودیم بایستی از طریق رفراندوم به ساختار دموکراتیک رسید.
  حشمت الله طبرزدی , زندانی سیاسی ,

زندانی
کارتونی تامل برانگیز از مانا نیستانی
  زندانی , مانا نیستانی ,

محکوميت دو مامور آگاهی به دليل شکنجه يک زن برای اعتراف گيری
قضات شعبه ۲۲ دادگاه تجديد نظر استان تهران دو مامور اداره آگاهی تهران را که متهم به شکنجه زنی جوان بودند، محکوم کردند. گزارش شکنجه شدن مريم غلامعلی زن ۲۲ ساله يی که به اتهام قتل شوهرش بازداشت شده بود، يک روز پس از وخامت حال وی يعنی ۱۹ مردادماه سال ۸۲ به بازرسی ناجا اعلام شد. مطابق شکايت مريم يکی از افسران بازجو برای گرفتن اعتراف، وی را به شدت کتک زده و با وارد آوردن ضربات جسم سخت، فرق سر وی را شکافته بود.
  شکنجه , زندانی , حقوق زن , ناجا ,